Raf Yorumu: nataşa (@nobodyknowsme)

Spoiler içeriyor Harika bir film mutlaka izlenmeli diye düşünüyorum. Bundan daha iyisini yapamayacağım için ekşiden yoruichi adlı arkadaşın yorumunu buraya ekliyorum direkt. Keyifli seyirler, mümkünse ahsjsjks "charlie sıkıntılı bir anneye sahip. kadın bütün gece yatağında ağlıyor, babasıyla problemli bir ilişkisi var. charlie'nin…devamıHarika bir film mutlaka izlenmeli diye düşünüyorum. Bundan daha iyisini yapamayacağım için ekşiden yoruichi adlı arkadaşın yorumunu buraya ekliyorum direkt. Keyifli seyirler, mümkünse ahsjsjks "charlie sıkıntılı bir anneye sahip. kadın bütün gece yatağında ağlıyor, babasıyla problemli bir ilişkisi var. charlie'nin ev dışındaki hayatı fena sayılmaz aslında. iyi bir arkadaş grubu var. flört ettiği bir erkek, her şeyini anlatabileceği yakın bir kız arkadaş gibi o yaşlardaki tüm kızların sahip olduğu şeylere sahip. fakat bir yenilik istiyor. işte o yenilik de sınıfa yeni gelen sarah ile ulaşılabilir bir hale geliyor. ve sarah... lou de laage'ın oynadığı hastalıklı karakter. günlük hayatta ya da bir kurgu içinde bayıldığım karakterlerden biri. öncelikle karakterin giyim tarzı müthiş. bu filmi ilk çıktığında da izlemiştim o zaman da kızın giyim tarzına bayılmıştım. moda anlayışımda ve giyim tarzımda zerre ilerleme yok. o dantel bluzlar, dökümlü gömlekler, elbiseler falan çok güzel. sarah tüm dış güzelliğinin çekiciliğine rağmen kabul görmek için sürekli yalan söyleme ihtiyacı duyuyor. sosyal durumu, ailesi ya da geçmişi üzerinden uydurulmuş şeyler anlatıyor. hatta kafasında anılar bile yaratıyor. filmin sonunda da anlaşıldığı üzerine iyi bir yaşamı yok. ve sarah kendi elinde olmadığı şeyler için bile olsa, birileri ona acıyacağına yalan söylemeyi tercih ediyor. tüm bu hayalinde kurduğu yaşamın onun olmaması da üzüyor aslında kendisini. charlie, annesi ve teyzesi ile beraber bir tatile gidecekken sarah da dahil oluyor ve yolculuk sırasında dördü birden bir olaya gülmeye başlıyor. fakat sarah bir saniye önce kahkahalarla gülerken kendisini hatırlayıp mahzun bir hale bürünüyor. böyle rahat davranıp gülebilmek herkes için kolay değil gerçekten. yapabilenler şanslı. filmin başında nuhteşem bir diyalog var. öğretmen sınıfa "sizce tutku özgürlüğü sağlayan bir araç mıdır yoksa ona karşı olan bir engel mi?" diye bir soru soruyor. bir öğrenci "tutku, irademize karşı büyüyen bir duygudur." diyor ve ardından sarah'ya olan tutkusunu onu öldürerek yok eden charlie ise şöyle bir cevap veriyor; "nietzsche'ye göre tutkudan vazgeçmek, onu kontrol etmekten daha kolaydır. o kadar dalgın hale geliyoruz ki bu da bir nevi özgürlüğümüzü kaybetmek demek oluyor." müthiş. müthiş." Kesinlikle müthiş, özellikle hayatınızda bir dönem böyle toksik insanlar tuttuysanız