Raf Yorumu: Nurefşan Kaya (@rutbeli

20 bölümü var ve şuan 13. Bölümdeyim. Şahsi fikrim herkesin izleyebileceği yönünde. Ben hayatımda hiç ucu bu kadar açık bırakılan bir senaryo görmemiştim. Hiçbir görüşe, hiçbir fikre ne hakaret ne de reddetme var. Benim kahkaha atarak izlediğim yerleri üzülerek ve…devamı20 bölümü var ve şuan 13. Bölümdeyim. Şahsi fikrim herkesin izleyebileceği yönünde. Ben hayatımda hiç ucu bu kadar açık bırakılan bir senaryo görmemiştim. Hiçbir görüşe, hiçbir fikre ne hakaret ne de reddetme var. Benim kahkaha atarak izlediğim yerleri üzülerek ve huşu içinde izleyecek insanlar da var, benim üzüldüğüm ve sinirlendiğim kısımlarda mutlu olanlar da. Ne tarafta olursanız olun sahnelerin atmosferi asla size yanlış duyguyu hissettiğinize dair baskı yapmıyor. Bu dizinin en beğendiğim yanıydı. Kendimle bağdaştırdığım yerlerde üzülebildim, kara mizah olarak aralara serpiştirilmiş sahnelerde kahkahalar attım ve nasıl istersem öyle anladım. Sert bir eleştiriye maruz kalmadan kendi komedi dizimi yazıyormuşum gibi hissettirdi. Kimilerine hüzünlü gelir, ibretlik hikaye yada şaklabanlık olarak da algılayabilirsiniz. Ama ne olarak görürseniz görün dizinin içinde asla yargılanmıyorsunuz. Temel olarak din - kültür çatışması konu alan böylesine tarafsız bir dizi bulmak cidden zor. Aile bireylerinin hepsinin hayatına değinmeleri çok hoş olmuş. Böylece sevdiğiniz/sevmediğiniz karakterleri daha yakından tanıyarak yeni bir değerlendirme yapabiliyorsunuz. Yani tabiri caizse "suçlu aile, kurban çocuklar" ezberini bozuyor. Hayatınızda inançlarınızı netleştirmekle ilgili belli başlı zorluklar çekmediyseniz büyük ihtimalle dizideki kara mizahlar da, duygusal sahneler de sizin için tam bir vakit kaybı olacaktır. Herkese önerebileceğim bir dizi değil. Şahsen yönetmenin hayatını falan okumadım ama nasıl bir ailede büyüdüğünü tam olarak kafamda şekillendirebildim. O kadar ince düşünülen yerler vardı ki "hadi beeeee dünyanın bir ucunda buna takılan biri daha mı var" dedirtti. Belki yaşam tarzımdaki aynılıktan bilemem ama diziyi çok beğendim. Farouk'un herşeyin farkında oluşu, Ramy'nin masumluğu ve cahilliği, Maysa'nın ezberletilen hayatından artık zevk alamaması kesinlikle çok iyi işlenmişti. Bu karakter tanımları bile kişiden kişiye değişir bu arada. İlk başta da bahsettiğim gibi bize dayatılan hiçbirşey yok. İzleyen herkes farklı yorumluyor bu karakterleri ve en iyi kısmı da bu galiba. Sosyoloji ve İslamla yakından ilgilendiğiniz bir dönem varsa eminim diziyi anlayacaksınıdır. O konular hakkında hiçbir fikrim yok diyorsanız izlemeyin, izleyiciye aşılanan bir şey olmadığından zevk almanız imkansız. Ekran başında kendi fikirleriniz ve algılarınızla baş başa kalıyorsunuz. Deneyimlediğiniz şeyler yoksa ekranla bakışarak vakit kaybedersiniz. 2. Sezonu da bitirdikten sonra gücelleme yapmak istedim. 2. Sezonun sonuna konulan diyalog o kadar zoraki koyulmuştu ki jenerik müziği yerine eklemiş adamlar ianzisnzoamzkm Dizinin yarısından fazlasında (gerek striptiz klübüne gidip sonra 3D gözlükle umre yaparak günahlardan arınmak gerek hemcinsine 31 çekmesinde yardım etmeden önce namaz kılmak gibi) din ile dalga geçen sahneler vardı. Gelin görün ki dizinin sonunda bu sahneleri çekerek kendileri tanrı inancını küçümsemiyorlarmış gibi tanrı inancı olmayanlara giydirmişler BWOSNALZNWOSN Ya yönetmen çok kafa bir insan yada cidden yazdıklarını okumuyor. Gerçi her türlü güldürdü yalan olmasın sonuna da kahkaha attım. 2.Sezon 9.Bölüm sonunda o kadar üzüldüm ki. Cidden o adama üzüleceğimi hiç düşünmezdim ama gözlerimi yaşartan tek sahne oldu. Kendisine empoze edilmiş tabular yüzünden benliğinden ve kişiliğinden kaçan insanlara acıdığım kadar kimseye acımadım. Kendisinden nefret edemeyecek kadar egolu olduğundan o kini ve öfkeyi yakınlarından çıkartması gerçekten etkileyiciydi. Güzel noktalara değinmiş senarist abimiz boş beleş komik olsun diye yapmamış belli ki.