Raf Yorumu: gule_ (@gule

İnsan nerede, nasıl, hangi ırkta, hangi renkte, hangi cinsiyette, hangi dili konuşan insanların içine doğacağına karar veremiyor. Başta hiçbirimize böyle bir öncelik tanınmıyor. Tanınsaydı eğer hiçkimse dışlanacağı bir kimliğin içine dezavantajlarla dolu bir hayatı seçmezdi. Ama asıl sorun şu bu…devamıİnsan nerede, nasıl, hangi ırkta, hangi renkte, hangi cinsiyette, hangi dili konuşan insanların içine doğacağına karar veremiyor. Başta hiçbirimize böyle bir öncelik tanınmıyor. Tanınsaydı eğer hiçkimse dışlanacağı bir kimliğin içine dezavantajlarla dolu bir hayatı seçmezdi. Ama asıl sorun şu bu ayrıcalıklı kimliğin hangisi olduğuna kim karar veriyor? Diğerleri ile aynı alanda yemek yiyememene, aynı yerde kalamamana, aynı tuvaleti bile kullanamamana nasıl bir hastalıklı ruh karar veriyor? Lafa geldiği zaman hepimiz faşitsliğe karşı olduğumuzu belirtiriz ama bu karşı durma ne tür koşullar oluşunca ifade edilme gereği hissediliyor? Ben cevaplıyım çoğu zaman başka ülkelerde olduğu zaman kınama nidaları atılıyor ama insan burnunun dibindeki haksızlıkları görmek istemediği zaman üzülerek söylüyorum çok da samimi olmuyor. Filmde de geçtiği gibi coğrafya fark eder mi? Film ilk başladığında siyahi iki tamirci Tony'nin evindeler ve karısı onlara bir içecek ikram ettikten sonra adamları geçirirken Tony bardakları çöpe atıyor. Ama sonra rastlantıya bak ki Tony siyahi bir piyanistin yanında işe başlıyor ve onların maruz kaldığı insanlık dışı uygulamaları görüp Dr. Don Shirley'i tanıdıkça aslında bir şeylerin farkına varıyor o da ve en sonda dost oluyorlar. Bir sahnede Tony, Dr. Shirley'e ben senden daha fazla siyahiyim diyor. Filmin belirli bir kısmına kadar ben de öyle düşündüm. Yani bir yerlere gelmek için kendi kimliğinden uzaklaşan bir nevi yozlaşmış biri olarak gördüm onu ama Shirley ben yeterince siyahi değilsem, yeterince beyaz değilsem, yeterince erkek değilsem kimim ben diyor. Burada aslında insanları belirli bir kalıba göre nitelendirmenin çok da doğru olmadığını görüyoruz netice itibari ile hepimiz en başta bir canlı olarak varız dünyada ve zamanla ayrıştırmalar yaparak kendi kendimize savaş açtık aslında. Bu da bizlere acıdan başka bir şey getirmedi. Neden tahammül edemiyoruz renklere anlayamıyorum. Bazı insanlar daha da eşittir mantığından nefret ediyorum. Ama gün gelip de yılanlar "daha da eşitlerin" kapısını çalınca daha az eşitler maviliklere motorları sürüyor olacaklar. Gerçekten sahne sahne konuşulabilecek bir film ama ben kısaca açmak istedim izlemeyenlere önerilir :))