Raf Yorumu: Gülsüm Kurt (@ggulsumkurtt)

Spoiler içeriyor Sonunda! Kitaplığımda ne zamandır okumamı bekliyor, kaç kere başlayıp yarım bıraktım sonra tekrar başlayıp tekrar yarım bıraktım bilmiyorum ama sonunda kitaplığıma okunmuş olarak dönebilecek! Korktuğum kadar zor bir kitap da değilmiş açıkçası. Neden okumaktan bu kadar çekindim, gözümde niye bu…devamıSonunda! Kitaplığımda ne zamandır okumamı bekliyor, kaç kere başlayıp yarım bıraktım sonra tekrar başlayıp tekrar yarım bıraktım bilmiyorum ama sonunda kitaplığıma okunmuş olarak dönebilecek! Korktuğum kadar zor bir kitap da değilmiş açıkçası. Neden okumaktan bu kadar çekindim, gözümde niye bu kadar büyüttüm bilmiyorum ama neyse ki aşabildim ve bitirdim. Kitap hakkında binlerce inceleme var o yüzden konusunu kısa keseceğim. Raskolnikov isimli kahramanımız görünüşte parasızlık nedeniyle tefeci bir kadını öldürüyor. Fakat öldürüş nedeni aslında parasızlıktan çok başka nedenlere de dayanıyor. Kitapta da işlediği cinayetten sonraki ruh hallerini ve yaşadığı şeyleri okuyoruz. Söylemem gerekir ki bir insanın ruh hali ancak bu kadar güzel aktarılabilir ve yaşatılabilirdi! Raskolnikov’la beraber ben de yataklara düştüğümü, hasta olduğumu, terlediğimi hissettim resmen. Cinayeti o değil de ben işlemişim gibiydi. Hele polislerle olan diyaloglarında heyecandan ne kadar hızlı okuduğumu bilmiyorum. Bu kadar korkulmasının sebebi sanırım sayfa sayısı. Yarım bırakılma sebebinin de isim karışıklığından dolayı bazen hikaye birbirine karışıyor ondan olabilir diye düşünüyorum. Okuyup bitirince anladım ki dili ve hikayesi aşırı akıcı ve kendini okutabiliyor. Okuduğum Dünya Klasikleri arasında en akıcı kitaplardan biriydi diyebilirim. Dostoyevski’nin dilinin ağır olduğunu düşünüyordum, sanırım artık kırdım bu önyargıyı. Bunun için oldukça mutluyum. Raskolnikov’un ana düşüncesine gelirsek gerçekten oldukça ikilemde kaldım. Ben olsam aynı şeyi yapar mıydım diye kitabı bırakıp oturup düşündüğüm oldu. Düşüncesinde haklılık payı olduğunu düşünsem de sanırım ben aynı cesareti gösteremezdim. Velhasıl kelam çok severek okuduğum bir kitap oldu. Yer yer sorguladım, yer yer hikayeyi ben yaşadım. En sevdiğim eser diyemeyebilirim ama herkese gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğimi söyleyebilirim. İnsana yeni bir bakış açısı kazandırdığı muhakkak. Bazı yerlerde heyecandan olayı kaçırdığımı düşünüyorum o yüzden hayatımın ileriki bir döneminde tekrar okuyabileceğim bir eser. Bence siz de hayatınızın bir döneminde okumalısınız. Keyifli okumalar!