İçimden "İlk defa bir Zweig kitabı mutlu bitecek herhalde." dedim. (Sanki Korku da güzel bitiyordu.) Her şey güzel gidiyordu çünkü. Ah o kırmızı mürekkep lekesi... Kitap karakterini çok ezik buldum. Aşağılık kompleksinin vücut bulmuş haliydi. Bazen sinir oldum Berger'e. Bu…devamı