Raf Yorumu: berro.ok (@berro.ok)

Spoiler içeriyor Öncelikle şu uyarıyı yapmalıyım. Regl gibi hassas gününüzdeyseniz, lohusa gibi ciddi bir dönemden geçiyorsanız ya da hassas bir ruh hali içerisinde iseniz veyahut kişiliğiniz çok hassas ise izlemenizi tavsiye etmiyorum. Çünkü çok ağır bir belgesel dizisiydi. Altı bölümün tamamında ağladım.…devamıÖncelikle şu uyarıyı yapmalıyım. Regl gibi hassas gününüzdeyseniz, lohusa gibi ciddi bir dönemden geçiyorsanız ya da hassas bir ruh hali içerisinde iseniz veyahut kişiliğiniz çok hassas ise izlemenizi tavsiye etmiyorum. Çünkü çok ağır bir belgesel dizisiydi. Altı bölümün tamamında ağladım. Ben belgeseli izleyip bu kadar acı çektiysem bu hayatı yaşamış olan Gabriel kim bilir ne kadar acı çekmiştir. Okumaya devam edecekseniz fazlaca spoiler olacak. Herşey Gabriel adında 8 yaşındaki bir çocuğun nefes almama şikayeti ile hastaneye kaldırılması ile başlıyor. Fakat hastanede görülüyor ki bu nefes alamama problemi doğal ya da kaza yollu oluşan birşey değil. Gabriel hastaneye geldiğinde kafa tası içeriye çökmüş tüm vücudunda binlerce yara, kırık ve sigara yanığı var. Kimisi kanlı yeni oluşmuş kimisi kabuk bağlamış iyileşmek üzere. Gabriel birgün komada kaldıktan sonra vefat ediyor. Bunun üzerine en son yanında bulunan ve ambulansın arayan annesi ve nişanlısı sorgulanıyor. ortada darp ile işlenmiş bir cinayet var. Sonuç olarak anne ve nişanlısı suçlu bulunuyor. Ama bana göre sadece onlar değil başlı başına sistem ve çalışanlarında, polis memurlarında da suç var. normalde anne ve üvey babası ile yaşayan bir çocuk değil yaşamının son 8 ayı onların yanında geçiyor. Annesi devletten alacağı para için büyük anneden velayeti alıyor. Bu süre zarfında çocuk koruma kurumunun gözetimi altında. ve bunlara ramen Gabriel şiddete maruz kalarak ölüyor. Öğretmeni her okula gerldiğinde her seferinde durumunun daha kötü olduğunu görüyor. Ve her seferinde çocuk koruma kurumunu arıyor. Sadece öğretmeni değil çevreden kurumu ve polisi arayanlar oluyor. 1 değil 2 değil daha fazla aramadan bahsediyorum. Ama hiç kimse Gabrieli kurtaramıyor, kurtarmıyor. Ve Gabriel bir kereliğe mahsus değil onlarca kez gördüğü şiddete ramen annesini çok seviyor ondan sevgi bekliyor. Gabriel şiddete, istismara, aç bırakılmaya, ve bir kutuda yatırılmaya maruz kalıyor. Otopside midesinden çıkan tek yiyecek kedi kumu. Bunu kendisi istediği için, aç kaldığı için yapmıyor. Hepsi ona aylarca yapılan işencenin bir parçası. Gabriel sevimli, herkesin iyiliğini düşünen, nazik bir çocuk. Kendisi bir hayat ışığı parıl parıl parlayan. Ailesi ondan bu şekilde bahsediyor. Kendisi bunca işkenceye ramen annesini hala çok seven. Annesinin onu sevmesini isteyen bir çocuk. Hatta onca işkenceye ramen okuldaki anneler günü etkinliğine katılıp annesine hediye yapıyor. Ve anneniz nasıldır kısmına. Benim annem çok güzeldir yazıyor. İçime dokunuyor onun bu karşılık görememiş saf, masum halleri ve sevgisi. Keşke elimde olsa birkere ona sarılsam, oynasam, güldüğünü görsem canlı kanlı. Bunu gerçekten çok isterdim. Ama eminim ki şu anda bundan daha güzel, daha çok arzu edeceği bir yerde. Cennette. Biliyor musunuz ondan sadece 3 yaş büyüğüm ama o büyüyemedi. O kadar içime oturdu ki, o kadar etkilediki. Birçok şeyi düşündürdü. Kendi hayatımı, Sistemi... Birçok şeyi. Tek üzüntüm Gabriel'e değil. Bunlara şahit olan ablası ve abisi içinde o kadar üzülüyorum ki. Onlar geri kalan olarak bununla yaşayacaklar hep. Hassassanız izlemeyin dedim ama bir o kadarda izlemenizi istiyorum ki. Herkes bu çocuğu bilsin istiyorum. Belki diyeceksiniz ki ne abarttın. Fakat bu olayı ne abarttığımı düşünüyorum ne de küçümsenecek birşey olduğunu. Allah'a emanet olun. Allah'a emanet olun tüm çocuklar.