Raf Yorumu: antic (@antic)

Hayat neden istediğimiz gibi gitmez ki? Her hafta, acaba başıma nasıl daha kötüsü gelir diye soruyorum. Geliyor da. Çevremizde yaşanan kötü olayları görüyoruz ya, biz yaşamayız sanıyoruz. Yaşamak aklımıza bile gelmiyor. Sadece karşımızdaki adına bir an üzülüyoruz, sonra unutuyoruz. Ben…devamıHayat neden istediğimiz gibi gitmez ki? Her hafta, acaba başıma nasıl daha kötüsü gelir diye soruyorum. Geliyor da. Çevremizde yaşanan kötü olayları görüyoruz ya, biz yaşamayız sanıyoruz. Yaşamak aklımıza bile gelmiyor. Sadece karşımızdaki adına bir an üzülüyoruz, sonra unutuyoruz. Ben böyleydim en azından. Çevremizde kanser olan insanları görüyoruz. Veya internette. Aklımızdan ne geçiyor ki? "Aaa, kansermiş, çok kötü, Allah şifa versin." Bu kadar basit mi ya gerçekten? Birinin acı çekmesi, yakında büyük ihtimalle ölecek olması bu kadar basit mi? Neden kimse bir şey yapamıyor? Neden elimizden bir şey gelmiyor? Dünyada o kadar fazla kötülük var ki. Hadi hastalığı geçtim, bizim engelleyebileceğimiz bir sürü kötülük var. Ama herkes susuyor. Ve iyi bir insan olduğunuzu zannediyorsunuz ya! Hayır, hepiniz kötüsünüz! Çünkü hepiniz sustunuz! Susmasanız bile hiçbir şey yapmadınız! Neden herkes bu kadar sessiz? Neden kimse bir şey yapmıyor? Okulumda tekerlekli sandalyeli bir öğrenci var. Çıkışta kimse ona kapıyı açmadı ya! Neye bu kadar aceleniz var ulan? Bir kapıyı tutmak bu kadar mı zor? Neden herkes görmezden gelmeye çalışıyor? Gördüğüm an koşa koşa gitmesem acaba daha ne kadar bekleyecekti orada? Bir teselli vermek bu kadar mı zor cidden? Kalıplaşmış "Allah sabır versin" gibi sözlerden bahsetmiyorum. Herkes ezbere söyleyebilir bunları. Biraz düşünüp, içimizi rahatlacak şeyler söylemek bu kadar mı zor? Madem diyecek söz yok, bari sarılın falan. Mimiklerinizle belli edin. Beni anladığınızı gösterin. Neden herkesin suratı donuk? Neden herkes ezberlenmiş kelimeleri söylemekten başka bir şey yapmıyor? İnsan olduğunuzu görmek istiyorum, ama karşımda robot gibi varlıklar var! Hissetme yeteneğimizi kaybettik bildiğin! Bizi insan yapan özelliği kaybettik! Çok doldum artık. Bu 2 ay içerisinde ailemden birinin kanser olduğunu öğrenip onu kaybettim. Sevdiğim kişi başın sağolsun bile demedi. Hem annem hem babam ameliyat oldu. Annemin de büyük ihtimalle kanser olacağını öğrendim. Hemen yanımızda büyük bir yangın çıktı. Çoğu arkadaşımın sahte olduğunu öğrendim. 3 kişi dışında kimse yanımda olmadı. Derslerden istediğim başarıyı elde edemedim. Şimdi de annem ve ben soğuk algınlığına yakalandık. Yatağımdan kalkacak halim yok. Bunları ben yaşamam demeyin. Yaşanıyor. Yaşayabilirsiniz. Belki de daha kötüsünü yaşıyorsunuzdur. Okuyan olduysa, sizden isteğim anlayışlı olmanız, ve hayatınızın, sevdiklerinizin, en önemlisi sağlığınızın kıymetini bilmeniz. Lütfen çevrenize bakın. İnsanın yüz ifadesinden çok şey anlaşılıyor. Sessizleştiğini düşündüğünüz, üzgün gördüğünüz biri olursa "İyi misin?" diye sorun. Bu 2 kelimelik cümle bile çok şeyi değiştirebiliyor. İnsanları dinleyin, iyi dinleyin, ve samimi sözler söyleyin. Aklınıza gelmiyorsa, sarılın. Bu bile yeterli.