lrem
Ah ah..! Ne güzel bir diziydin sen öyle. Söylenecek çok şey var. Hissettiğim çok şey var. Nereden başlasam bilemiyorum. Öncelikle diziyi oyunculuklar açısından övmek istiyorum. Tüm oyunculuklar şahaneydi. Özellikle de Salih Bademci'ye ayrı bir parantez açmak istiyorum. Barış'ı yaşadın ve yaşattırdın. Gerçekten hayran olunası bir oyunculuk👌🏻 Kocaman kocaman övgüler 👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻 Ama ben en çok karakterler açısından bir şeyler söylemek istiyorum. Karakterler o kadar gerçeklerdi ki, ilişkileri o kadar gerçekti ki... Aslında bu gerçeklikten zevk aldım ve bir yandan da bu gerçekliğe isyan ettim. Zevk aldım; çünkü ilişkileri "İşte böyle oldu sonra da mutlu mesut yaşadılar." diye lanse eden her yapımdan nefret ederim, insanları kandırıyorlarmış gibi gelir, her şeyin mükemmel olduğu bir ilişki olabilir belki siz de böyle rüya gibi bir şey yaşayabilirsiniz, çok mutlu olursunuz diye boşa umut veriyorlar gibi gelir. Ben de hep "Hadi be oradan!" diye yanıt veririm bu yapımlara. Nerede görülmüş o mükemmel ilişki. İki insanın olduğu yerde her şeyin mükemmel olması düşünülebilir mi? İki farklı insandır bir kere onlar; yaşanmışlıklıkları başkadır, hayattan istekleri başkadır, karakterleri başkadır, başkasında nefret ettikleri şeyler başkadır. Bu dizide de başta rüya gibi olan ilişki nasıl da sarpa sardı. Neden oldu bu peki? Olağanüstü şeyler mi gerçekleşti? Hayır doğal akışında oldu her şey. Aynı gerçek hayatta olduğu gibi oldu. İşte bu yüzden de isyan ettim bir yandan. Doğal olan bu ama doğal olan iyi değil. Her şey başladığı gibi niye devam etmiyor, neden herkesin geçmişten gelen yaraları onu rahat bırakmıyor, karşıdaki ufacık dokunduğunda bile açılıyor hemen, oluk oluk kan akıyor? Ebeveynler neden çocuklarının kaderine bu kadar etki ediyor? Farklı yaralar, farklı insanlar, farklı karakterler... Zaman geçiyor, yara artık dokunula dokunula kabuk tutmaz olmuş. Sen de boş durmamışsın bu süreçte. O dokundukça sen de dokunmuşsun onun yarasına. İkisi de kanadıkça kanıyor kanadıkça kanıyor. İki taraf da hasar aldı artık. Olmasaydı keşke böyle. Ama oluyor. Hep böyle oluyor. İki insanın olduğu yerde eninde sonunda o yaraya dokunuluyor. İşte ondan sonrası savaş alanı.. Son olarak da Deniz hakkında bir şeyler söylemek istiyorum. Ah be Deniz... Hikayeye dışarıdan bakan biri belki seni suçlar, yüklenir sana, haksız taraf olarak seni görür. Ben ise o kadar iyi anladım ki seni... O kadar içselleştirdim ki... Belki de kendime benzettiğimdendi bu. Güçlü gözüktüğün için insanların senin kalbini taştan sanmaları, hiç düşünme gereksinimi duymadan pata küte konuşmaları... Oysa sen güçlü gözükmeye mecbur bırakıldın. Senin korunma kalkanındı güçlü gözükmek. Güçsüzlüğünü gizlemek için güçlü gözüküyordun. Ah be Deniz..! Keşke kanatlarına sahip çıksaydın. Hiç olmasaydı böyle. Diziye puanım 10 10 10 👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻
İlk ve Son
