Raf Yorumu: ferodayi (@ferodayi)

-yarım porsiyon- doğru bir adam yola çıkmış ince kollu, kalın kafalı hırsız bir adam yolda birkaç kiremit taşı bulmuş koymuş cebine rengarenk kiremit taşlarını birkaçı bacağını acıtmış kiremit taşlarının bacağını acıttıkça kiremit taşları acıyla karışık bir haz hissetmiş doğana kadar…devamı-yarım porsiyon- doğru bir adam yola çıkmış ince kollu, kalın kafalı hırsız bir adam yolda birkaç kiremit taşı bulmuş koymuş cebine rengarenk kiremit taşlarını birkaçı bacağını acıtmış kiremit taşlarının bacağını acıttıkça kiremit taşları acıyla karışık bir haz hissetmiş doğana kadar benimle olmalı bu taşlar dermiş genç ve güçsüz adam gün geçtikçe taşlar ile olan ilişkisi ilerlemiş kimi zaman yasemin koklatırmış taşlara, arada sırada tuvalete bırakırmış taş olduklarını unutmasınlar diye. birbirine vururmuş bazen taşları hatta zaman zaman dışarı çıkarırmış taşları bazen de eğlenmiş onlarla büyük bir keyifle ne zaman yatacak olsa bir eline toplarmış kavdan aldığı şarabı koklatırmış taşlarına, elinde sıkıca tutarak uyurmuş hep taşları... bir bakraç su yüzündeyken uyanmış; dilemiş içinden bugün iyi geçsin diye yatağından kalkmakta zorlanırken uyuyakalmış. uyanmış pantolonuyla birlikte genç adam hatırlamış o an neden pantolonuyla uyandığını sabah uyandığında pantolonunu giymiş hazırlanmış önemli bir şeyler yapmak için hayır, hayır yanlış hatırlamış düzensiz ve kendine zarar verme bağımlısı adam gece yatarken giymiş pantolonunu sabah neden uyandığını hatırlamak için giymişti genç adam pantolonunu sabah uyandığındaysa artık önemi yoktu uyanmış olmasının yorganın kokusu hayatta yoktu o'na göre çünkü bıkmıştı çünkülerden için demek için yaşamak zor geliyordu güvercinler ve seslerinden eskisi kadar hoşlanmadığı için suçlu hisseden adama. bir gün hastanede uyanmıştı adam sol el parmakları olmadığı için kendine hak görmemişti parmaklarını hiçbir zaman beş yüz bire kadar saymadığı için, utançtan kıvranan, diz kapakları kanlı adam. bir gün derin bir acı hissetmiş terlik giymeyi sevmeyen adam kendine olan saygısının fazlalığından kendinden nefret etmiş önce, sonra taşları atmış, beş yüz bire kadar saymış,kendini aynada çıplak görmeye dayanamamış,inanmamış bedenine,uykuyu özlemiş... kalbi dakikada yetmiş atıyormuş adamın, sakinmiş,yavaş yavaş bilinci yerine geliyormuş. kendine tapacak kadar saygı gösteren adam aynı zamanda kendinden dahi nefret ettiğini anımsamış; hafifçe dudaklarını ıslatmış ve ölü...