Raf Yorumu: E (@idun)

idun 3 years ago

Spoiler içeriyor Bu film izlediğim günden beri kafamda dönüyor, gün içerisinde çat diye sahneler gözümde canlanıyor. Bazı filmler aslında güçlü değildir (kime göre neye göre) ama sizi etkiler ya hah işte bu film de benim için öyle. Filmin konusundan çok yönetmeni ilgimi…devamıBu film izlediğim günden beri kafamda dönüyor, gün içerisinde çat diye sahneler gözümde canlanıyor. Bazı filmler aslında güçlü değildir (kime göre neye göre) ama sizi etkiler ya hah işte bu film de benim için öyle. Filmin konusundan çok yönetmeni ilgimi çekti. 97 doğumlu. 2 uzun 1 kısa film çekmiş, 3. filmi de yolda. Hakkında bildiğim tek şey bunlar. Beynimin içinde dönüp durması için yeterli. İnsanların hayallerinin peşinden gitmesi, kendinden büyük (!) işler başarması falan hep büyülemiştir beni. Benim bulunduğum durumda bu tarz şeyler hemen etkiliyor işte. Konusu ise üniversiteden geçen sene mezun olmuş, nasılsın diye soranlara İŞSİZİM cevabını veren biri için gayet ilgi çekici. Andrew karakteri sadece iş aramıyor. Film sadece bunun üzerine değil. Aynı zamanda aşkı da bulmaya, tanımaya çalışıyor. Küçüklüğünden beri kendinden yaşça büyük kadınlardan hoşlanmış. Tesadüf eseri eğlence sektörüne giriyor, parti düzenliyor ve bu partilerin oyun kurucusu oluyor. (ki yemin ederim bundan daha güzel meslek olamaz ya) ve yine tesadüf eseri bu partilerden birinde bir kadınla tanışıyor. Domino. (Dakota Johnson gözüme hiç bu kadar güzel gözükmemişti) Bu kadının otistik bir kızı var. Lola. Andrew, Lola ve Domino ile arkadaş oluyor. Andrew Domino'ya aşık oluyor. Birlikte çok güzel zaman geçiriyorlar. Hele bir sahne var ki beni benden aldı... Birlikte meybuz yiyorlar tezgaha dayanmış. Dirseklerinin ağrıdığını söyleyen Domino'nun kollarının altına eline koyuyor Andrew. Neden bu kadar etkilendiğimi bilmiyorum ama defalarca izledim bu sahneyi. Bir sebebi olmak zorunda da değil zaten. Fark ettim ki filmden çok Andrew karakteri ve yönetmen olarak Cooper Raiff beynimi çok oyaladı. Bu konuda kendimi yazarak ifade edemiyorum işte. Bu yorumu da bir gün okurum da tekrar aynı şeyleri hissederim diye yazıyorum. Kendim için. Bugünleri tekrar hatırlamak için. Cooper Raiff sana gülmek çok yakışıyor :)