Raf Yorumu: Meri (@benmerii)

“ Bazen kendime şöyle diyorum: Yalnızca senin bu türden bir yazgın var; diğer insanların mutlu olmalarına sevin. Hiç kimseye senin gibi acı çektirilmemiştir. - Sonra da eski zamanların bir ozanını okuyunca, kendi yüreğimin içini görür gibi oluyorum. O kadar acı…devamı“ Bazen kendime şöyle diyorum: Yalnızca senin bu türden bir yazgın var; diğer insanların mutlu olmalarına sevin. Hiç kimseye senin gibi acı çektirilmemiştir. - Sonra da eski zamanların bir ozanını okuyunca, kendi yüreğimin içini görür gibi oluyorum. O kadar acı çekiyorum ki! Ah, insanlar benden önce de böylesine perişan olmuş mudur?” "Akşam, gün doğuşunu izlemeyi tasarlıyorum ve sabah yataktan kalkamıyorum; gün boyunca ay ışığını bekliyorum, Sonra da akşam, odamdan çıkamıyorum. Ne uğruna uyandığımı, ne uğruna uykuya yattığımı bilmiyorum. Yaşamımı bir zamanlar devindiren maya yok artık; derin gecelerde beni uyanık tutan, sabahları beni uykudan uyandıran o uyarıcı çekicilik yitip gitti." 1774 yılında 27 yaşındaki Gothe'nin kendi hayatından ve arkadaşımınkinden izler barındırarak 2 haftada yazdığı, mektuplardan oluşan, kısacık gibi görünse de içindeki yaşantıyla gönlünüzde büyük bir acı bırakacak olan kitaptır. Kitap hakkında yapılan kötü ve anlaşılmaz yorulmadı gördükçe bu dünyada daha görmediğim ne kaldı diye sorgular duruma geliyorum. Neden sadece bunu anlamak istiyorum. Neyse biz konumuza dönelim kitapta Werther'in Lotte Hanım'a olan imkansız aşkı anlatılıyor. Werther Lotte'nin kocası Albert'a o kadar saygı duyuruyor ki Lotte'ye sevgi duydugu için bazen kendinden utanıyor olduğunu bile seziyoruz.Okurken hep aklımdan böyle bir aşk gerçekten var mıdır gerçekten biri bir başkasını böyle sevebilir mi gibi düşünceler geçiyordu. Kitabı hayatınızın en kötü oldugunu çıkar yor bukamadıgınızı düşündüğünüz bir zamanınızda okumanız benim tavsiyemdir. Çünkü okurken kendi dertlerinizi bir kenara bırakıp Werther için üzülmeye başlıyorsunuz. ---SPOİLER SPOİLER SPOİLER---- "Bak Lotte, bana ölümün sarhoşluğunu tattıracak olan o soğuk ve korkunç kadehi elime alıyorum. Onu bana sen uzatıyorsun, ben de alırken hiç tereddüt etmiyorum. Hayatımın bütün istekleri ve ümitleri yerine geldi. Ölümün çelikten kapısını vurmak öylesine titretici ve çetin ki... Silahlar dolu. Saat on ikiyi vuruyor. Alınyazısı bu, önüne geçilmez artık. Elveda Lotte! Elveda!"