Raf Yorumu: annara_sumanara (@annara

Okurken çoğu yerde kendi duygularımı hissettim sanki kendi içimdekileri okuyormuşum gibiydi. Sevdiğim baya bir alıntı var bazıları bunlar; "Acılar neden böyle olduklarını tanrı bilir! İnatla hayal gücünü kurcalamadıkça,geçmiş kötü hatıraları yeniden hatırlamaya çalışmadıkça,onun yerine kayıtsız bir şekilde şimdiki zamana odaklandıkça…devamıOkurken çoğu yerde kendi duygularımı hissettim sanki kendi içimdekileri okuyormuşum gibiydi. Sevdiğim baya bir alıntı var bazıları bunlar; "Acılar neden böyle olduklarını tanrı bilir! İnatla hayal gücünü kurcalamadıkça,geçmiş kötü hatıraları yeniden hatırlamaya çalışmadıkça,onun yerine kayıtsız bir şekilde şimdiki zamana odaklandıkça azalır." "Bir yanım o kadını hemen görmek istiyordu fakat diğer yanım buna engel olmamı söylüyordu.En iyisi,onu sevdiğinin gözünden hayal etmeye çalışmaktı.Belki kendi gözlerimle baktığımda,onu şu an hayalimde canlandırdığım gibi görmeyebilirdim, böylesine güzel tabloya neden zarar vereyim ki?" "Birkaç kez onu bu kadar sık görmemeye karar verdim.Buna dayanmak ne mümkün! Hergün bu konuda çabalıyorum ve kendime,yarın ondan uzak duracağıma dair söz veriyorum.Fakat yarın olduğunda onu görmek için karşı koyamadığım bir neden buluyorum" "Ben kaç kez sarhoş oldum tutkularımın hiçbiri delilikten uzak değildi ve bunlardan pişmanlık duymuyorum, çünkü şunu anladım ki mümkün görünmeyen büyük işleri başaran sıra dışı insanlar aslında eskiden beri sarhoş ve deli olarak görünenlerdi." "Başkaları azıcık güçleri ve yetenekleriyle övünerek kendini beğenmiş tavırlarla ortada gezinirken,ben kendi gücüm ve yeteneklerimden neden şüphe duyuyorum? Yüce tanrım bütün bunları bana verirken bir kısmını benden esirgeyip birazda özgüven ve kanaatkarlık veremez miydin?" "Benim zekami ve yeteneklerimi beğeniyor fakat benim gurur duyduğum tek şey herşeyin ve tüm mutsuzluğun kaynağı olan yüreğim.Ah,bildiklerimi herkes bilebilir,ama yüreğim yalnızca bana ait." "Bu durumda olan yalnızca ben değilim. Bütün insanlar umutlarından kandırılıyor,beklentilerinde aldatılıyorlar." "Ben onu böylesine yürekten,dolu doluya severken ve ondan başka hiçbir şey görmezken, hiçbir şey bilmezken,ondan başka kimseye sahip değilken, nasıl olur da onu bir başkası da sevebilir bir türlü anlayamıyorum!" "Tanrıya onu bana bağışla diye dua edemiyorum yine de o sanki bana aitmiş gibi geliyor tanrıya onu bana ver diye dua edemiyorum çünkü o bir başkasına ait" "Bazen kendime şöyle diyorum;sadece sen böyle bir kadere sahipsin, diğer insanlara mutluluk ver, böylece kimse acı çekmemiş olur.Sonra eski zamanların bir ozanı okuyunca,kendi yüreğimin içine bakıyormuş gibi oluyorum.Üstesinden gelmem gereken o kadar çok şey var ki! Ah, önceden de insanlar bana böylesine sefil mi geliyordu?" "Kendime kızmıyorum, çünkü ölmek için cesaretim var!" "Neden ben,werther! Neden bir başkasına ait olan ben? Korkarım, korkarım ki bana sahip olmanız imkansız olduğu için beni arzulamak sizi bu kadar cezbediyor." "Ölmek istiyorum! Çaresizlik değil bu ,aksine herşeyin farkına varmış olduğum için bu kararı alıyor kendimi senin için feda ediyorum." "Armar kendini denize attı,Daura'sını kurtaracak ya da ölecekti.Tepelerden şiddetli bir rüzgar esti,Armar sulara gömüldü ve bir daha çıkamadı"