Raf Yorumu: . (@martistis)

Kendimi bildim bileli tartışma okumaya/dinlemeye/izlemeye bayılırım. İlk başta yayınevinden dolayı kitabı okumaktan çekinsem bile en sonunda okumaya karar verip, ertesi gününe bittirdim. İnanılmaz akıcı ve çok tadında bir kitaptı. Şimdi ne anlatıyor bu kitap, bana ne katacak diye sorduğunuzu duyuyor…devamıKendimi bildim bileli tartışma okumaya/dinlemeye/izlemeye bayılırım. İlk başta yayınevinden dolayı kitabı okumaktan çekinsem bile en sonunda okumaya karar verip, ertesi gününe bittirdim. İnanılmaz akıcı ve çok tadında bir kitaptı. Şimdi ne anlatıyor bu kitap, bana ne katacak diye sorduğunuzu duyuyor gibiyim, kitap genç ve yaşlı olmak üzere iki adamın insan üzerine tartışmalarına konuk ediyor bizi. Yaşlı adam (yani yeni dedem), karşısında ki zavallı ve deneyimsiz ruha benliği, insanı, insanların erdem diye adlandırdıklarının tamamiyle saçmalık olduğunu, beyin hakkındaki düşüncelerini aktarıyor. Genç adam ise en sonunda her şeye ikna olmuş bir biçimde duruyor, elemanın daha bir ateşli tartışmasını ve argüman sunmasını beklerdim. Yeni dedem insanların birer makine olduğunu ve mizaçlarını güzel eğittikleri zaman kendilerinin en üst seviyesi olduğunu söylüyor, insanın çevresi ile mizacı arasındaki bağlantıyı örneklendirerek anlatıyor. (Burada nedense size irade terbiyesi ile gençlerle başbaşa kitaplarını önermek istedim.) Dedeme bu kısımda çok katıldım, evet dedim bu ama sonra aklıma bu durumda özgür iradenin konumu geldi. Canım dedem hayvanla insan arasında bir çizgi olmadığını, insanların öğrenebileceği her şeyin hayvanlara da öğretilebileceğini savunuyor. Buna katılmıyorum. İnsanın cüz'i de olsa iradesi vardır. Bir hayvan bir etkiye kodlanmış gibi tepki verirken, bir insan o etkiyi düşünerek eyleme çevirebilir, beklenenden çok farklı bir şekilde davranabilir. Tabii ki de bu yaptığının büyük bir kısmında çevresel, kültürel etkileri görebiliriz ama en nihayetinde üzerine düşünülmüş bir karardır bu. İnsanın yaptığı her iyiliğin/kötülüğün kendi ruhunu tatmin etmek için yaptığını söylüyor canım dedem, adam çok haklı. Gene aynı şekilde Nietzsche de üst insanının bu "erdem görünümlü ruh tatmininden" muaf olması gerektiğini söyler. Dedem daha bir çok güzel şey söylüyor, kendi kafamda dedemle muhalefet olmak bana cidden keyif verdi. Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. Mark Twain abinin düşünce tarzı ve dili çok sade, o da yetmezmiş gibi soyut kavramları tartışırken mala anlatır gibi örneklendirerek ama sıkmadan anlattığı için ayrı bir hoş oldu okuması.