Raf Yorumu: melike (@karanfilkiz)

Spoiler içeriyor komedisi de dramı da çok yerindeydi bence. film izleme alışkanlığım ölmüş olmasına rağmen, odağımı 114 dk bir filmde tutabilir miyim diye endişelenirken tertemiz bitti. bi kere olaya girişi çok netti dolaysız direkt başladı en can alıcı yerden. he başladığı nokta…devamıkomedisi de dramı da çok yerindeydi bence. film izleme alışkanlığım ölmüş olmasına rağmen, odağımı 114 dk bir filmde tutabilir miyim diye endişelenirken tertemiz bitti. bi kere olaya girişi çok netti dolaysız direkt başladı en can alıcı yerden. he başladığı nokta bence her insanın dikkatini çeker ama baktınız ki bu dert benim derdim olamaz ilgimi çekmiyor izlemeyin o zaman yorulursunuz.. ben hiçbişi bilmeden başladım -öncesinde şu repliği kaydetmiştim yalnızca hoşuma gittiğinden: eskiden bunun iyi bir şey olduğunu zannediyordum ben. kalbi temiz olmanın. şimdi duyduğum en kötü hakaret gibi.- izlemesi keyifliydi.. absürt komedi tadını nahoş bi kasaba gerçekliğinde alabilmek ayrıca güzeldi. bundan sonrası spoiler olabilir. aniden en yakın arkadaşınız sizinle konuşmamaya başlıyor, çok bocalarsınız dimi? bi anlam bi sebep ararsınız. neden dün değil bugün, bir hatam mı oldu, ne değişti? kendinizi sorgulayıp sürekli irdelersiniz falan. temel sorun şu: sevdiğiniz bir şey sebepsiz elinizden alınmış ve siz onu istiyosunuz hâlâ. bu öfke ve engellenmişlik duygusuyla ne yapmalı? bu duyguların etkisiyle yaşanacak olaylar karakteri nasıl değiştirecek? merak duygusuyla izlettirmeyi başarıyor işte. yer yer yükseldiler tartıştılar falan.. durağan gibi dursa da bayık değildi kesinlikle, öyle ki ara vermeden izledim :) diyaloglar da hoşuma gitti hani. ama abartılacak kadar da değil. ablamın arkadaşı 5 kez izlemiş o kadarına gerek yok. karakterlerin o kadar bağlayıcılığı yoktu bence. çok derin değillerdi. bi kere inat vardı eylemlerinde. inat varsa yüzeysellik vardır ve ben bi uzaklaşırım sorry. adam yalnız olduğunun bile farkında değildi zaten.. öyle bi körlük kendine ve hayata karşı.. yine de değişimlerine tanık olmak keyifliydi işte. beni şaşırtıp bi aydınlanma yaşatmadı, davranışlarını yargıladım ve saçma buldum, he aslında benim de kabullenemeyip zorladığım şeyler olmuştur ısrar ettiğim bunları yazana kadar düşünmek istememiştim evet. oluruna bırakmayı bi öğreneydik iyiydi.. bir şeye çok bağlanmamayı, aldırmamayı, gitmelerine izin vermeyi.. bizim adam aslında iyi biri de değil bence. kardeşi giderken sorduğu ilk soru, ben ne olacağım imiş. bencillik. ikinci soru daha komik yemeği kim yapacak :))) sinirim bozuldu gülüşü :)) ve insanlar ona iyi kalpli diyor. sırf kendi hâlinde biri diye, başkalarına zarar vermiyor diye iyi kalpli olmuş. muhtemelen o zamana kadar birini incitmek için bi sebebi olmamış. sebebi olunca da gördük zaten neler yaptığını. iyi biri değilsin bizim adam! ismi zor adam.. sıkıcının karşıtı da iyi kalpli değil zaten niye bu sıfatları birbirinin zıttı gibi kullanıyorlar sıkıcı birisin diyemediklerinden iyi kalpli diyiveriyorlar onu hiç anlamadım zaten ya neyse. repliği de çok hoşuma gittiğinden anlamışsınızdır belki evet bu beni yakalayan mevzulardan biri. insanın kendine kör olması çok can sıkıcı ya.. johari penceresine kıpss.. kardeşi bile sıkıcı birisin diyemedi. ama zaten bunda da bi sorun var, kime göre neye göre. bi insanı sıkıcı yapan nedir vs vs herkes kendinden sıkılır mı bu da güzel bi soru bence şu an. ben kendimden sıkılır ve sıkıcı biri olduğumu da düşünürüm.. ama biliyom ki ilginç yönlerim de var :') olmalı :') beni seven insanlar var canlarım benim.. yani demem o ki bağların olsun bağımlılıkların değil. ve sen kendine katlanamadığında onların yanında olduğuna bakıp herhalde kötü biri değilim yoksa bu güzelliklerin yanımda işi ne diyebilesin. (aynaya karşı motivasyon konuşmayı yaptım az önce) insan insanın aynasıdır. umarım yankısı olmuştur bi yerde buraya kadar okumaya zahmet edene..