Raf Yorumu: . (@birisimi)

Spoiler içeriyor Merhaba, bu kitabı öğle vakitlerinde bitirdim. Okurken kendi hayatımla bağdaştırdığım çok fazla kısım oldu, kitabı okurken bitirip yorumlarını okumak için resmen can atıyordum. Şimdi kendi bakış açımla yorumlamak isterim; Öncelikle kitabın başlarında Martin’in heyecanı gözlerinin Işıl Işıl parlayışını Ruth’a duyduğu…devamıMerhaba, bu kitabı öğle vakitlerinde bitirdim. Okurken kendi hayatımla bağdaştırdığım çok fazla kısım oldu, kitabı okurken bitirip yorumlarını okumak için resmen can atıyordum. Şimdi kendi bakış açımla yorumlamak isterim; Öncelikle kitabın başlarında Martin’in heyecanı gözlerinin Işıl Işıl parlayışını Ruth’a duyduğu aşkın ne derece eşsiz olduğunu bizzat içimde hissettim.. ve Martin bana çok tatlı geldi, aşkı için böylesine çabalamasını okumak keyifliydi. Lise eğitimi ve üniversite eğitimi almadan kendi çabalarıyla kitabın başında erişilmez mevkiye koyduğu kişilerin statüsüne ulaşmak için günde 5 saat uykuyu bile zaman kaybı olarak görüyordu ve çok fazla çabalayıp okuyordu.. Yorumları okuduğumda bunun takdire şayan bir hareket olduğunu martin eden’in eşsiz bir karakter olduğundan sıklıkla bahsedilmiş, ben bunlardan bahsedildiği için çok az kişinin ve benimde gözüme çarpan detaylardan bahsedeceğim. Öncelikle ne kadar kitap okumuş olursa olsun kendi bulunduğu seviyeyi 8-10 yıllık eğitimi hiçe sayarak hatta ve hatta bazı yerlerde profesörleri, geldiği kademesi uğruna tüm hayatını vermiş kişilerin bilgisini küçümseyerek kendisini ulaşılmaz bir çıtaya koyup daha sonra kendisinin de yetiştiği sınıfı hor görerek söylediği hakaretleri okumak benim için çok rahatsız ediciydi. Her insan her felsefik bilgiyi bilmek ve tartışmak zorunda değil zannımca, bilgi gerçekten değerli bir şeydir ama buna ulaşmaya imkanı olmamış kişileri aşağılamak Erdemli bir insanın yapacağı hareket değildir. Kalp vardır bi kere ya iyi insan vardır sana yardım eden insan vardır, bunları hor görmek ne demek yahu sen Arthurla tanışmasaydın sende o seviyede kalacaktın bu hor görüşte neyin nesi.. Ruth konusunda konuşacak çok şeyim var aslında herkes deli gibi ona söverken aslında yazarın akışına katılıp gittiklerinin farkında değiller bence. Ya düşünün tamam mı her şeyi geçtim sen nişanlının ailesiyle yemek yiyorsun saygı yok alttan almak yok ağzına gelen her şeyi söylüyorsun tamam martin eden en doğru düşünen sensin de etik diye bi kavram var değil mi keşke görgü kuralları kitabını hayattan öğrenmeyi tercih etmek yerine okumaya devam etseydin. Ya da bir örnek daha vereyim nişanlın seni aile yemeğine çağırıyor kapına kadar geliyor bunun için, sen bunu unutuyorsun e nerde anasını satiyim saçı yüzüne değdi diye kendinden geçen Martin Eden? Senin aşkın aynı mı kaldı? Kıza takındığın muamele aynı mı kaldı? Gerçekten biraz bunların üstünde konuşmak istiyorum. Ya bu kız yıllarca bekledi ya sabretti her konuda yardımcı oldu e hani saygı, kıymet bilmek kavramları? Ahlaki değerleri hiçe sayıyordu sadece ve sadece fikirleri vardı Martin Eden’in ve bunu her şekilde dile getirmek mübahtı. Böyle bir dünya yok. Bu yüzden de intihar etti. Bence Ruth en sonunda dönmemeliydi. Dönmeseydi ona olan saygım devam ederdi sonda dönmesiyle saygımı yerle bir etti. Şimdi de öyle değil mi söyleyin siz bile kendi çocuğunuzu işi gücünü kurmuş insana emanet etmek istemez miydiniz? Bunun neresi yanlış? Üstelik babası tüm yardımları sağlayacağını söylemişti bunu hangi kız babası yapar bu devirde? Sırf kelimelerle bu şekilde bakış açısı kazandırılmak istendiği için herkeste böyle bir algı yaşıyor. Yaşadığınız dünyaya gözlerinizi yummayın. Martin Eden’in etrafında nedense hep kendi tiplemesi olan insanlar vardı. Çünkü Martin eden tek bir şeye odaklanmıştı. Görmek istediğini görüyordu. Dünya bu yahu bir ton insan var bu adam tüm insanlığı bir kalemle sildi hatta dünyayı bile sildi. Hala ve uzun bir süre daha yazabilirim hatta aklıma geldikçe ekleme yapmaktan çekinmeyeceğim. Sözün özü ben kendi kendini yarattığını düşünüp tüm dünyaya kibirle bakan Martin Eden’i sevmedim ve bu kitabı mükemmel bir zamanda okuduğumu düşünüyorum bana kazandırdığı bakış açısı hoşuma gitti. İnsanı etkileyen bir kitap. Söyleyeceklerim bu kadar:)