Raf Yorumu: . (@martistis)

Küçükken televizyonda gördüğüm bazı çizgi dizi sahnelerini kafamda onlarca kez oynatır, üzerine bir şeyler ekleyip, bazı şeylerle çarpıp ortaya kendi hikayemi çıkarırdım. İşte avatar o dizilerden biri, bayıla bayıla farklı dillerde üç kez seyrettiğim tek yapım. Avatarı sevmemin bir çok…devamıKüçükken televizyonda gördüğüm bazı çizgi dizi sahnelerini kafamda onlarca kez oynatır, üzerine bir şeyler ekleyip, bazı şeylerle çarpıp ortaya kendi hikayemi çıkarırdım. İşte avatar o dizilerden biri, bayıla bayıla farklı dillerde üç kez seyrettiğim tek yapım. Avatarı sevmemin bir çok nedeni var. Her izlediğimde farkedip, hissettiğim farklı detaylar ve bitip tükenmeyen bir keyfim var. Zaten evreniyle bile izleyicisinin kafasında zibilyon olasılığa kapı açan, bu da yetmezmiş gibi oturaklı karakterleriyle bu evreni çok iyi yansıtan bir yapım avatar. Zorunluluktan ötürü bir araya gelen ve ardından beraber gelişen bir arkadaş grubunun maceralarına tanık oluyoruz. Bireysel gelişimlerinin nasıl çevresini de geliştirdiğine, keyifli anlarına, en büyük korkularına ve bunları aşış biçimlerine, öfkelerini yönlendirişlerine ve dahasına. Her bir karakter bunları kendine has bir biçimde yapıyor. Zaten avatarın en büyük özelliği her şeyi kendine has bir biçimde yapması. Karakterleri (bunun orjinalliğini yirmi kez daha dile getireceğim), kabilelere özgü gelenekleri, giysileri, müzikleri, bu müziklere uygun dansları, ulusların genel görünümü, toplumu yansıtışı, esprileri, bütünlüğü, psikolojik ve sosyolojik analizleri... bunların hepsini kendine özel ve müthiş bir uyum içerisinde birleştiriyor. Her şey o kadar detaylı ve kafanıza oturuyor ki, bu tarz epik bir hikaye anlatışına bu mantığı sığdıramıyorsunuz. Bir yandan ruhlar, onların insanlara sağladığı bir takım özellikler, uçan bizonlar, misket döndürüp övgü almayı bekleyen bir kahraman varken; diğer yanda yapılan stratejiler ve savaş, çabalayan ve emek veren insanlar, mahvolan hayatlar, milletini satan insanlar, heba olan lahanalar var. Müthiş ya, mükemmel, harikulade. Büyüdükçe farkettiğim tek kusur ise çok optimist bir bakış açısına sahip olması olabilir, zaten bunu da avatar korrada yeterince telafi ediyorlar. Beş travmatik çocuğun psikolojilerinin alt üst olması ancak bu kadar güzel işlenebilirdi, cidden.