Raf Yorumu: ipekkyl1 (@ipekkyl1)

Gözlerim dolmak üzere. Neden böyle olduğunu anlayamıyorum. Sanki her saniye biraz daha büyük sorun varmış gibi geliyor. Kaçmak? Kaçış zor. Çünkü her şey zihnimde başlayıp bitiyor. Çok mutlu anınızda bir haber aldığınız gibi dibe düştüğünüzü düşünün. Burada telefona ihtiyaç duymıyorum.…devamı

hayatsizhayat Ben normalde yorum atmam veya yazılanları pek okumam lakin bir anda rafı açınca yorumun karşıma çıktı ve kendimi bir anda…devamıBen normalde yorum atmam veya yazılanları pek okumam lakin bir anda rafı açınca yorumun karşıma çıktı ve kendimi bir anda hepsini okurken buldum. Tavsiye vermek inan ne derce haddimdir veya senin yaşadıklarını ne kadar anlarım bilmiyorum. Çünkü sende bilirsin ki bazı acılar dilsizdir anlatamazsın anlatsan bile anlayışı en uç noktası aynı şeyi yaşadığın ve paylaştığın insandır. Kimseye yetmeye çalışma, bir yere ait olmaya çalışma, herşeyi düşünme veya altında bir cevap arayıp yeni sorular üretme çünkü soru soruyu doğurur ve bunun sonu gelmez. Düşünmek, sorgulamak, özeleştiri güzeldir ama bu seni karamsarlığa götürüp umutsuzlaştırıyorsa dozunu kaçırmışsındır ve bu artık zihninin sana dur işaretidir. Sen neden birileri için mühim olmaya çalışıyorsun? Bak seni tanımıyorum ve bunu gerçekten kınadığım veya eleştirdiğim için söylemiyorum ama şunu bil, önce sen kendini değerli görmelisin. Kendin için mühim olmalısın. Güzel şeyleri hakettiğine inanmalısın. Buna bir şekilde zihnini kandır, kendini kodla veya sürekli tekrar et ama buna kalpten inan. Hayır, narsist veya egoist biri olmaktan bahsetmiyorum. Tam aksine sen kendinin farkında ol. Özgün ol. Unutma, evren özgün ve doğru olana hayran olur çünkü öyleleri kendilerini bilirler. Güçlü olmak istememeni anlıyorum bu senin için çok yorucu olmalı. Ama şunu unutma uyku sadece bir kaçıştır. Sen kaçmak zor diyorsun ama zaten onca müziği zihnini bastırmak için dinlemiyor musun? Veya yorganın senin için bir sığınma, kaçış yeri değil mi? Aslında sende bunun farkındasın. Kendini karamsarlığa itme. Bilemiyorum, belki de hayatının çok zor bir dönemindesin. Ama şunu unutma her gecenin bir sabahı vardır. En zor geceni düşün, yine sabah olmadı mı? Sen yaratan için birtanesin. O seni tek yarattı. Baştan aşağıya bir sanatsın ve kendini yaratılanlara yettirmeye değil yaratana yeterek, onun sana bahşettiği günleri ve güzellikleri görmeye çalışarak yaşa. Sen görmeyi bilirsen karga bile sana uğur getirir veya aldığın nefes bile seni havalara uçurur. Ama önce görmeyi bilmelisin. Tevekkül et ve herşeyi kontrol etmeye, düşünmeye çalışma. İnan bu seni daha karamsar yapar. Senin hayatının mimarı da, başrolünde sensin. Kendini karamsarlık kuyusuna itenlerden biri de sen olma. Öyle güzel yaşa ki hayatta senin sahnen bittiğinde sen bile kendini ayakta alkışla. Herkesi ölçülü severek değer ver ve ilahi akışa güven. Biraz uzun yazdım, neden bilmiyorum ama içimden geldi. Umuyorum içinin bir nebze de olsa ferahlamasına vesile olmuşumdur. Selam ve dualarımla.

2y 2 beğeni Yanıtla like icon