Raf Yorumu: : M.MURAT Y. : (@muratyildiz)

Bu kadar "sevmek" sevilmemeye rağmen >sevmeye< ihanettir. Bu kadar çok "sevmek" bir arada tutuluyorsa sevilmemeye rağmen israftır...Sahi insan değil miydi en çok ta sevmelere kıyan..."Sevmek" ki kalbi alnından öperdi; şimdi ayaklar altından... ... Sevmeye başlar insan, sevildikçe. Sevmenin ona…devamıBu kadar "sevmek" sevilmemeye rağmen >sevmeye< ihanettir. Bu kadar çok "sevmek" bir arada tutuluyorsa sevilmemeye rağmen israftır...Sahi insan değil miydi en çok ta sevmelere kıyan..."Sevmek" ki kalbi alnından öperdi; şimdi ayaklar altından... ... Sevmeye başlar insan, sevildikçe. Sevmenin ona verdiği mutlulukla sevmeye devam eder. Sevildikçe. Elbette sevmek güzel ve yüzde tebessüme sebep. Elbette sevmek tamamlamaya, tamamlanmaya işaret. Lâkin sevmek ucuz değil israfa kalsın. Sevmek öyle dile değen bir kelimeden ibaret değil ki herkese söylene dursun. Sevmek, bir gelinlik misâli güzel ve yakışırsa sevilmeye buyurana giydirilir. Sevmek öyle her gelene "denemek ister misin?", "yakışır mı?" "denemekten ne zarar gelebilir ki" bir kıyafet misâli giydirilecek bir şey değil ki...Sevmek, denensin sonra da bir başkasına "satılmak" üzere bekletilsin. ... Sevmek, insan kadar derin. İnsan kadar değerli. İnsan kadar yaşanılası bir -şey-ler... ... "Sevmek", sevilmeye lâyık olmayacaktan yola çıkarsa ya bir yol kenarında yarınsız ya da yıkılacağı bilinen binaya enkaz... ... "Sevmek" ne bir mevsim ne de bir çiçek; ne susuz bırakılabilir solmaya ne de güneşsiz kalabilir bir kışa. ... "Sevmeli insan elbette, sevilmeyi hak edercesine. "Sevmek" sevilmeye muhtaç, sevilmeye nefestir. Bittiyse biri, diğeri ya isrâftır ya da sefahattir. ... İnsan, sevmeye kıyar. Hemde hiç acımadan. Her gelene ikram etmekten her gidene 'dûçar etmeye'. Kalbini bir bohçacının bohçasına ödünç verircesine. O kadar çok "sevmek" ten geçer ki yolu her durak inilesi gelir. Her durak sevileceğini, sevmeyi yâr sanır. Ve yanılır insan; sevmeyi vere yaka asıl sevilecekten çalar. ... "Sevmek" ki insanı kalbinden öper...; evet sevmek öyle değerli -olmalı- ki kalbe değecek olana sır, ömre değecek olana yâr, ebedîyetine yazılacak kadar da dert olmalı. Olmalı ki her gelene buyur edilmemeli. Her gelene yakıştırılmamalı. Yakışmıyorsa ne üzüp, incitmeli ne de incinmeli. Ne kırıp dökmeli ne de değerinden edilmeli... ... (Şimdilik bu kadar yeterli:)) ....................................................................[] M.Y., Sır-ı Sevmek