sudenrdemirr
Şu son ayların bu acayip zulmü neydi bana karşı? Zihnimi toparlayamıyordum artık. Her zaman, her yerde en tuhaf azapları ben çekiyordum. Hayallerime sokulan, kuvvetlerimi darmadağın eden ufak tefek, anlamsız rastlantıların, sefil ayrıntıların baskısına uğramaksızın, bir başıma, ne bir park kanepesinde oturabiliyor, ne de bir tarafa gidebiliyorduk. Yanımdan geçen bir köpek, kibar bir erkeğin yakasındaki sarı gül, zihnimin dengesini bozuyor, beni uzun zaman mesgul ediyordu. Nem eksikti benim? "Uyuyakalmışım ,polis uyandırdı Acımasızca, tekrar hayata ve sefalete çağırmışlardı." insan deli olmasa bile, biraz duyarlı bir kalbe sahip olabilir pekâlâ. Öyleleri vardır ki, ufak tefek şeyler onları yaşatır da sert bir söz onları öldürür.
Açlık
