Raf Yorumu: Kunala (@guleysha)

Zorbalık konusu işlenmiş bir film. Hiç gerçekçi ve akla uygun değil. Kore’de bu kadar rahat zorbalık yapmak kolay mı gerçekten? Bunlar bu kadar mı güçten korkuyor? Zengin bir öğrenci annesi avukat babası savcı diye okulda terör estiriyor. Arkadaşları dahil herkes…devamıZorbalık konusu işlenmiş bir film. Hiç gerçekçi ve akla uygun değil. Kore’de bu kadar rahat zorbalık yapmak kolay mı gerçekten? Bunlar bu kadar mı güçten korkuyor? Zengin bir öğrenci annesi avukat babası savcı diye okulda terör estiriyor. Arkadaşları dahil herkes ondan nefret ediyor, herkese şiddet uyguluyor, üvey annesi bile ondan korkuyor ama altı bomboş. Bu çocuk bunları niye yapıyor, bunların altında yatan sebepler neler, hükumet bunlara yapıcı çözümler neden üretmiyor, okul yönetimi ve eğitimciler bunlara niye bu kadar sessiz kalıyor, dünya kadar öğrenci ve öğretmenin göz önünde olan biten bu kadar şey ve kameraların varlığı dahil olmak üzere kimsenin dokunamadığı bir psikopatın olması çok yapay geliyor. Öğretmenin ringe çıkıp dövüşmesi başlı başına bir saçmalık. Sokak ortasında seyyar satıcı yaşlı kadına o kadar şeyi yaparken bile hiç mi bir kamera veya görgü tanığı olmaz. Kimse bu kadar dokunalamaz değildir. Çok distopik bir film. Madem o kadar dert yanıyorsunuz atın okuldan kendi evinde özel ders ile mezun olsun bitsin. Ne bu okulda tutma çabası zengin değil mi? Hayır madem bu konuyu işliyorsunuz bari yapıcı çözümler veya fikirler üreterek izleyiciye katkıda bulunun. Verilmek istenen mesaj çok şiddetli bir şekilde ortada ama yapıcı çözümler sıfır. Gittikçe daha çok sinir oluyorum bu uzak doğu ülkesinin insanına. Okullarda zorbalık hat safhada, iş yerlerinde ek mesai adı altında insanları sömürülüyor ve ücreti de yok, şiddet her yerde işte, evde, sokakta ve bu dünyanın en normal şeyi gibi gösteriliyor onlarda, kimse kimsenin gerçek dostu arkadaşı değil, statü kavramı hayati derecede önemli, kimse kendi hakkını aramıyor, üstteki astını daima eziyor, sırf kendisinden büyük diye saygı göstermek aşırı zorunlu bir şeymiş gibi. Toplum kuralları o kadar katı ki kimse kalkıp biz napıyoruz demiyor bile. K-pop durumundan bahsetmiyorum bile güzellik ve ünlü olmak uğruna adeta yasal kölelik kabul ediliyor. Eskiden çok merak ettiğim bir ülke iken şimdi aksine zorbalık, güzellik standartları, ırkçılık, statü... Özellikleriyle hatrımda kalıyor. Bu kadar dolup taşmayı beklemiyordum ama bunlar ön yargılarımın gerçek olduğuna inandığım taşmalar.