İçeriğe geç
Monte Cristo Kontu sayfasını açMonte Cristo KontuAlexandre DumasKitap · 2018
40 gönderi

Bu dünyada yalnızlığa itilmiş olan Dantès bazen şiddetli bir yalnız kalma ihtiyacı hissediyordu. Zaten hangi yalnızlık gece karanlığında, enginliğin sessizliğinde ve Tanrínın bakışları altında denizde tek başına yol alan bir gemininki kadar dokunaklı ve şiirsel olabilirdi?Bu kez yalnızlığına düşünceleri eşlik ediyor,hayalleri geceyi aydınlatıyor, yeminleri sessizliği canlandırıyordu. "Ve șimdi," dedi meçhul adam, "iyiliğe, insancllğa,minnettarlığa elveda... Yüreği çiçeklendiren tüm duygulara elveda.!.. lyileri ödüllendirmek için Tanrının görevini üstlenmiştim... Şimdi kötüleri cezalandırmam için intikam tanrısı yerini bana brraksın!" Ahláki yaraların gizlenseler de asla kapanmamak gibi bir özellikleri vardır; dokunulduklarında ağrımaya, kanamaya hazrdırlar; yürekte canlı ve açık beklerler. "Size!" diye haykırdı peçesini kaldırırken. "Size, belki de unutamadığım tek kişi olan size. Edmond, sizin yanıiza gelen kişi Madam de Morcerf değil, Mercedes' tir." "Mercedes öldü Madam," dedi Monte Cristo, "ve bu isimde birini tanmıyorum." Ah! Mercedes isminizi melankolik iç çekişlerle, kederli inlemelerle,umutsuz hırıltılarla telaffuz ettim, isminizi,soğuktan donarken, zindanımda samanın üzerine çömelirken, sıcaktan kavrulurken,hücremin döșemeleri üzerinde yuvarlanırken telaffuz ettim.Mercedes, intikamımı almam gerek çünkü on yıl boyunca acı çektim,on dört yıl boyunca ağladım, lanet okudum; şimdi size şunu söyleyeyim Mercedes, intikamımı almam gerek! "İntikam almaya karar verdiğim gün yüreğimi söküp atmadığima göre, aklımı kaçırmış olmalıyım,"dedi. "Sadece iki mezar arasında yaşıyorum. Bu mezarlardan biri uzun zaman önce ölen ve sevdigim Edmond Dantès'e ait! Sevmek sözcüğü solmuş dudaklarıma yakışmıyor ama yüreğim onu hâlâ hatırlıyor ve onun hatırasını asla kaybetmek istemem. Diğer mezar ise Edmond Dantès'in öldürdüğü adama ait,cinayeti onaylıyorum ama ölü için dua etmem gerek." "İşte üzerine oturduğum taş! işte duvara damgasını vuran omuzlarımın izleri! İşte bir gün kafamı duvara vurarak parçalamayı istediğim gün alnımdan akan kan... Ah! Bu rakamlar... onları hatrlyorum... sağ bulup bulamayacağım babamın yașını ve hâlâ bekâr bulacağmı sandığım Mercedes'in yaşını hesaplamak için yazmıştım... Bu hesabı tamamladiktan sonra bir an umutlanmıştm... Açlığı ve sadakatsizliği dikkate almıyordum!" Ve Kontun dudaklarında acı bir gülümseme belirdi.Düște gibiydi, babasının mezara götürüldiğünü, Mercedes'in de sunağa doğru yürüdüğünü gördü! "Düşünceler ölmez efendim, bazen uykuya dalarlar ama uyumadan öncekinden daha güçlü bir şekilde uyanırlar." "Galiba bu dünyada insanın tam anlamıyla mutlu olmasına imkan yok." "Tüm insani bilgeliğin şu iki sözcüikle ifade edileceğini asla unutmayın; beklemek ve umut etmek!" Dostumuz Edmond Dantès Monte Kristo Kontu

Yükleniyor…

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et