Raf Yorumu: nida (@visal)

Uzun zamandır yoktum.. İzleyip sevdiklerime dair güzel yorumlarım olacak umarım. “Hey Nana, hatalar ve yaralar sırf üstünü örttün diye ortadan kaybolmazlar. Hâlâ sana sesleniyorum. Canım yansa bile cevap verene kadar sana sesleneceğim.” Kalbim kırık. Kalbim bu anime karşısında fazlasıyla kırık…devamıUzun zamandır yoktum.. İzleyip sevdiklerime dair güzel yorumlarım olacak umarım. “Hey Nana, hatalar ve yaralar sırf üstünü örttün diye ortadan kaybolmazlar. Hâlâ sana sesleniyorum. Canım yansa bile cevap verene kadar sana sesleneceğim.” Kalbim kırık. Kalbim bu anime karşısında fazlasıyla kırık ve zaman geçse de bu hisleri rafa kaldıramayacağım; opening ve ending şarkılarını dinlerken biraz önce izlemiş gibi her daim hüzün duyacağım. Bende yeri ayrı olan yapımların asıl nedeni belirli bir karakter üzerinde kendimden parçalar bulmaktı ama yaşadığım pişmanlıklar, kırgınlıklar ve sözünü etmek istemediğim duygular Nana’nın her bölümünde az/çok demeden karşıma çıktı. Bir yerlerde birileriyle ortak hisleri paylaştığını bilmek insana az da olsa ferahlık veriyor. Ben de acılarımı Nana, Hachi, Nobuo, Shin ve hatta Shoji ile paylaşıp hafifledim. Aynı durum karşısında acı çektiğimizde dahi hiçbirimiz eşit şekilde hissetmiyoruz; farklılıklar hayatımızın her anında var. Aynı ismi paylaşsalar da, aynı evin içinde yaşasalar da ve aynı çilekli bardağı kullansalar da ev arkadaşı oldukları ilk gün odalarının kapılarını kilitlemeye karar verdikleri gibi dudaklarını da kapatmayı seçti iki Nana da. Bazen anlamayacağını düşündüğümüzden bazen de karşımızdakinin hissetmesini istemekten dolayı iç dünyamızda dönen duygu fırtınasının bizi dağıtmasına izin veriyoruz; fırtına çıktığında hiçbir şey sabit kalmaz elbette. Hayatımızdaki insanları kaybedebiliyoruz söylenmemiş sözlerden ötürü. Küçük dünyalarından hayallerinin şehrine gelen aynı isimde iki kızın aynı daireyi tutmak istemesiyle hayatlarına dahil oluşunu izliyoruz. Sıradan insanlar hayallerinin peşinden giderken ne tür acılar çeker, arkadaşlık ilişkileri yahut özel ilişkileri ne yönde seyreder, hayat elimizde bir şey bırakmayana dek sahip olduklarımızı nasıl alır gibi kavramların yaşanışını görüyoruz. Seni seviyorum, Hachi. 707 numarada seninle birlikte ellerimin arasında çilekli bardak varken Nana’yı bekliyorum.