Raf Yorumu: melsenkal (@melsenkal)

Spoiler içeriyor Deanin ütopyası gibi hayat ilerlemiyor maalesef. Dean içindeki hayal dürtüsünün dışından bakıp, uyuşmaz taleplerine rağmen ona saygı duymayı bilmeliydi. Dean statüsünü, ben sana iyi bir eş kızıma iyi bir baba oluyorum diye bağlamaya çalışıyor. Yiyor içiyor sıçıyor ve mutluluğu maddeye…devamıDeanin ütopyası gibi hayat ilerlemiyor maalesef. Dean içindeki hayal dürtüsünün dışından bakıp, uyuşmaz taleplerine rağmen ona saygı duymayı bilmeliydi. Dean statüsünü, ben sana iyi bir eş kızıma iyi bir baba oluyorum diye bağlamaya çalışıyor. Yiyor içiyor sıçıyor ve mutluluğu maddeye bağlamayan bir karakteri izlettiriyor. Bu tarz tiplerle aşkın ilk evresi büyüleyicidir çünkü inanılmaz tutkulu bir şekilde severler. İlk defa aşık olmuş bir ergen gibi, her şeyleri "en" noktasındadır.. Sonraları yetmez. Tutku eşit miktarda olmadığında, idealler farklı olduğunda bu büyü bozulur ne yazık ki. Yıllar içinde kadının ne kadar boğulduğunu her perdede görebiliyoruz. Deanin cindynin kaygılarını yargılamadan dinlemeyi becerememesi, cindy her ağzını açtığında lafı ağzına tıkarcasına konuşması çok rahatsız edici. Duygusal şiddete maruz kalmış birine bu tavırla gelirsen kaçmayı ve içine kapanmayı tercih edecektir tabi. Bunu anlayamayıp kadının üzerine gitmesi ve düşündükleri yüzünden suçlaması gerçekten aşırı derecede irrite edici. Cindynin kusurları yok muydu elbette vardı. Her iki karakterin de ucunun açık bırakıldığını düşünüyorum. Herkes kendi düşünce yapısıyla birini daha çok kusurlu görüp yerebilir. Benim eleştirmemdeki gayem bu olmasa da buna yaklaştım sanırım. Ama söylemeden edemeyeceğim, gözlüklerini çıkarmayan pembe götlü hayalci bir adamın karşısında hayatını belli başlı idealler çerçevesinde yaşamayı amaçlayan bir kadın varmış gibi görüyorum ben. İkisinin de beklentileri çok farklıydı. Cindy dean kadar boşvermiş yaşayamıyordu. Zevk alamadığı halde sırf ona ayak uydurmak için kabul etmesi, sanki ona bi borcu varmış gibi sıkıla sıkıla istemeden yaşaması çok kırıcıydı. Gerçi kabul etmese ne fayda adam emrivaki yapıp duruyor. Kadının gerçek anlamda neden bu kadar huzursuz olduğunu sorgulamıyor. Kendisini de sorgulamıyor ben ne yapıyorum diye? Özürleri bile gerçekçi gelmiyor. Bıçak kemiğe dayanmış kadını ikna edebileceğini düşündüğü tek argümanla vuruyor, kızıyla.. gerçekten çok üzücü. Son sahnede de kalbim çok kırıldı... mukayese edebileceğimiz sevginin gerçek duygulara tutunarak ilerletilebileceği inancımı ortadan kaldırdı yine bu film de..