Raf Yorumu: bicycleandbook (@bicycleandbook)

Oldukça karamsar bir kitap. Karakterin çocukluğundan itibaren anlatmaya başladığı için, sanki çok yakından tanıdığım birinin hayatına tanıklık ediyormuşum gibi hissettim. Üstelik yazarın yarı otobiyografik eseri sayıldığı ve intiharından kısa bir süre önce bitirdiği için daha bir hüzünlü hissettirdi. Kitabın ana…devamıOldukça karamsar bir kitap. Karakterin çocukluğundan itibaren anlatmaya başladığı için, sanki çok yakından tanıdığım birinin hayatına tanıklık ediyormuşum gibi hissettim. Üstelik yazarın yarı otobiyografik eseri sayıldığı ve intiharından kısa bir süre önce bitirdiği için daha bir hüzünlü hissettirdi. Kitabın ana karakteri Yozo, maddi durumu iyi olan bir ailenin küçük oğlu. Çocukluğundan itibaren pek çok şeyi sorgulamaya başlıyor. İnsanlar arasında nasıl davranması gerektiği konusunda çelişkiler yaşıyor, hayır demeyi bilmiyor, kendisini topluma yabancı hissediyor. Bu yönüyle bana Albert Camus'nun Yabancı'sını anımsattı. Ama Yozo daha bilinçli geldi bana. Farkındalığı yüksek ama ne yapması gerektiği konusunda başarısız genç bir adam aslında. Hatalarını, zayıflıklarını, duygu yoksunluğunu farkında mesela, ama bunları aşmak için yeterince çaba göstermiyor ya da çevresindeki insanlar onun yardıma ihtiyacını olduğunu fark edecek kadar ciddiye almıyor onu. Zaten Yozo' da çocukluğundan itibaren kendisi gibi davrandığı taktirde insanların onu ciddiye almadığını farkında. Bu yüzden "soytarı" adını verdiği yeni bir kişilik oluşturuyor ve hep neşeli, esprili, zeki, komik bir çocuk rolünü oynuyor. Başlarda her şey yolunda gitse de zaman ilerleyince yorgun düşüyor bu oyunu oynamaktan. Tam olarak kişiliği oturmamış, kimseye bağlı kalamayan, sevginin ve aşkın ne olduğu konusunda çelişkiler yaşayan bir adam oluyor sonunda. Böyle karakterleri okuyunca ya da izleyince acaba çevremizde yardıma ihtiyacı olan insanlar var da fark etmiyor muyuz diye düşünmeden edemiyorum. Çünkü kimsenin hislerini tam olarak bilmemiz imkansız. Biz, karşımızdaki kendini anlattığı kadar tanıyabiliyoruz onu. Yardıma ihtiyacı olduğunu anlamamız için bize güven duyması gerekiyor aslında. Yozo'da sık sık insanlara olan güvensizliğini belirtiyor kitapta. Ben yaşadıklarını biraz bu güvensizliğe bağlıyorum. Kitabın sonsözünde yazılanları da dikkate alarak yazarın hayatıyla kitap arasında fazlaca benzerlik olduğunu söyleyebilirim. Bu benzerlik dikkate alınarak okunduğunda kitap daha akıcı ve etkileyici bir hale gelecektir diye düşünüyorum.