Raf Yorumu: bicycleandbook (@bicycleandbook)

Aleksey İvanoviç potansiyelini doğru kullanamayan, zayıf kişilikli bir adam. Hayatı üzerine bahse girebilecek kadar kumara düşkün, yıllarca kendisine değer vermeyen bir kadını sevecek kadar tutkulu. Zeki ancak her seferinde zaaflarına yeniliyor ve bunu da farkında. Kumara bağımlı, çünkü kişiliği bağımlılığa…devamıAleksey İvanoviç potansiyelini doğru kullanamayan, zayıf kişilikli bir adam. Hayatı üzerine bahse girebilecek kadar kumara düşkün, yıllarca kendisine değer vermeyen bir kadını sevecek kadar tutkulu. Zeki ancak her seferinde zaaflarına yeniliyor ve bunu da farkında. Kumara bağımlı, çünkü kişiliği bağımlılığa çok müsait. Bazen çok dik kafalı cümleler kuruyor, ancak hemen arkasına kolayca manipüle edilebiliyor. Dolayısıyla çevresi tarafından çok da dikkate alınmıyor. İnsanlar onunla uzun süre vakit geçirdikten sonra potansiyelini ve zekasını farkına varıyorlar ancak çıkarları çoktan bittiği için bu farkındalık iki tarafın da işine yaramıyor. Nitekim Aleksey İvanoviç yalnız kalmaya mahkum bir adam aslında. İnsanları doğru analiz edebilen, dikkatli bir kişiliği var. Kimin tehlikeli, kimin iyi niyetli olduğunu farkında. Ancak istemediği insanlarla arasına mesafe koyabilecek kadar güçlü ve kararlı bir kişiliği yok. Yargıladığı ve eleştirdiği insanlara karşı yenilgiye çok açık. Dostoyevski, yayınevinin baskısıyla 25 günde tamamlamış bu romanı. Aceleye getirilmemiş olsaydı bambaşka bir şey ortaya çıkabilirdi bence. Mesela konu itibariyle kitap daha uzun olabilirmiş gibi geldi bana. Esas olaya geç girilmiş, karakterler yüzeysel anlatılmış sanki. Ama yine de karakterleri kafamda oturtmayı başardım, çünkü ana hatlarıyla da olsa çok güzel betimlenmişti. Bu kurguyu Dostoyevski yazmamış olsaydı kitap fazlaca sığ kalabilirdi, ama yazar farkını bu kadar hissettiriyor işte. Okurken her detay gözümde canlandı. Sezonlarca süren bir dizi izlemiş gibi hissediyorum şimdi. Kurgu olarak biraz zayıf kalsa da yazardan ötürü okumaktan keyif aldım. Sanki kitap ana hatlarıyla yazılmış da boşlukları okur doldurmalıymış gibi bir hissiyat verdi bana. Mesela bazı karakterlerin davranışlarının nedenleri belirtilmemişti, buradaki boşlukları karaktere yakışacak şekilde kendim doldurdum kafamda. Yani bu kitapta okura çok iş düşüyor bence. Kafa yormak, karakterleri doğru analiz edebilmek gerekiyor. Çünkü diğer türlü kitap çok yüzeysel okunmuş gibi bir his bırakıyor.