Raf Yorumu: Sineiihtisas (@crepuscularia)

Film aslında Aşk üzerine kurulu bir film olsa da Stephane üzerinden felsefi bir derinlik taşıyor. Gözleriyle sevdiğini bu kadar belli eden birini daha önce görmemiştim. Fransız sineması pek hakim olduğum bir sinema kültürü değil ancak bundan sonra daha çok ilgiyle…devamıFilm aslında Aşk üzerine kurulu bir film olsa da Stephane üzerinden felsefi bir derinlik taşıyor. Gözleriyle sevdiğini bu kadar belli eden birini daha önce görmemiştim. Fransız sineması pek hakim olduğum bir sinema kültürü değil ancak bundan sonra daha çok ilgiyle takip edeceğimi düşünüyorum film bu noktada bende o ışığı yaktı.Stephane’ı biraz konuşmak istiyorum biraz kendime benzetiyorum ancak bu benzetiş görünenler noktasında değil de görünmeyen noktasında ona o seçici yalnızlığı yaşatan o zaman ki Stephane ile tanıştığımı hissediyorum bir yerlerde… Bazı hislerin demlenmesi çok uzun sürüyor. Bazen içinden geçenlere eşlik edebilecek tek kelimenin “Nasılsın” olması burada ki o hissiyatı o farkındalığı Stephane çok net hissettirdi.Her susuşunda biraz daha konuştuk Stephane ile ve Camille ben de her neyi seviyorsan beni tanıdıktan sonra o büyü bozulacak deyişi yaşadığı tramvayı gözler önüne sürdüğü ve kendini açığa çıkardığı ilk andı ve oradaki çaresizliği gözleriyle o kadar net hissettirdi ki Bu korku bu bekleyiş Stephane’i sevdiği kadına hep uzaktan bakmasına sebep olacaktı ve oldu Seni sevmiyorum dedikten sonra kadının beklediği cevabı alamayınca bana bakma diyişi sonra kameranın sadece kadını göstermesi görüntü yönetmeni olsaydım hayalimde ki sahne de bu tarz bir kurgu olurdu. Hızlı akışı olmayan bir film ancak filmin sonunda sizi garip bir şekilde etkisi altına aldığının farkında olmuyorsunuz. Filmden birkaç kesit paylaşmak istiyorum. “Boyun eğişin, parkelerin cilasını çizen sünger taşı gibi kalbimi yaralıyor.” “Bir tür baskı hissediyorum. İçimde bir yerlerde uğraşıyorum ama olmuyor. Hep onu düşünüyorum.” Ve Stephane’ın kendini anlatmaya çalıştığı o sözlerle cümlelerimi bitirmek istiyorum. - İçimde canlılığını yitirmiş bir şey var. asla baş edemedim. çözmek için hep geciktim. sende başarısız oldum. Maxime'yi kaybettim. Yıkıp harap olan benim. Kendime söz geçiremiyorum.