Raf Yorumu: . (@kierkegaard0)

Çok sevdiği kadından ayrılan Zia’nın odasında açılan film, gündelik bir çekidüzen verme yanılsamasıyla “merhaba” der seyirciye. Kamera, Zia’nın dağınık odasını toplarken girdiği koşuşturmayı desteklercesine, sabit planda onu izler. Tüm telaş bitince banyoya doğru meraklı gözlerle ilerlerken büyük bir sürprizle karşılaşırız:…devamıÇok sevdiği kadından ayrılan Zia’nın odasında açılan film, gündelik bir çekidüzen verme yanılsamasıyla “merhaba” der seyirciye. Kamera, Zia’nın dağınık odasını toplarken girdiği koşuşturmayı desteklercesine, sabit planda onu izler. Tüm telaş bitince banyoya doğru meraklı gözlerle ilerlerken büyük bir sürprizle karşılaşırız: İntihar. Peki, intiharla açılan bir filmin umutla kapanması mümkün müdür? Zia, öldükten sonra sadece intihar edenlerin yaşadığı, bir çeşit arafta uyanır. Eski bir gettoya benzeyen bu dünyada yaşam kıpırtısızdır. Yıkık dökük evler, talana uğramış görünen marketler, solgun ve ölü renklerden oluşan mekânlar, bedenlerinde intiharın izlerini taşımaya mahkûm insanlardan müteşekkil bir kolonidir âdeta. İntiharını görkemli bir gösteri gibi tasarlayan Eugene’le tanışmaları, bu durağan yaşamda gerçekleşebilecek mucizelerin ilk işaret fişeğidir. Zia’nın tam karşıtı olan Eugene, bir bakıma tüm film boyunca onun alter-egosu olarak izlenir. Kimsenin gülemediği, hattâ gökyüzünde yıldızların bile olmadığı bu yerde iç sıkıntısı giderek artan Zia, sevgilisinin de kendinden sonra intihar ettiğini öğrenir. Ardından Eugene’i de ikna edip farları çalışmayan bir arabayla yollara düşer. Bu noktadan sonra hem bir kara komedi hem de bir yol hikâyesi izlemeye başlarız. Yol filmlerinin klişe akışına göz kırpan ilk an, yola çıkılmaması gerektiğini ima eden aksaklıkların yanında, Mikal’le karşılaşmaları olur. “Bu işte bir yanlışlık var, burada olmamam lazım” diyen Mikal, dünyaya geri dönebilmek amacıyla yetkili kişileri aramaktadır. İkinci mucize ise bizzat Mikal eliyle, hiçbir biçimde tamir edilmeyen farların bir düğmeye basılarak çalıştırılmasıyla gerçekleşir. Dolu dizgin akan karşılaşmalar ve mucizeler tüm hikâyeye hızlıca sızar. Kendini olayların akışına bırakan kahramanlarla, keyifli bir seyahate çıkılır.