Raf Yorumu: Bonnie (@bubblegum)

Sinematografisi güzel durduğu için başlamıştım filme ve senaryodan çok bir şey beklemiyordum. Biraz öyle de oldu yani doyurucu bir hikaye akışı yoktu. (ya da ben zihnimi batılı filmlerin giriş gelişme sonuç odaklı, motivasyon dolu hikayelerinden uzaklaştıramamışım hala o yüzden bana…devamıSinematografisi güzel durduğu için başlamıştım filme ve senaryodan çok bir şey beklemiyordum. Biraz öyle de oldu yani doyurucu bir hikaye akışı yoktu. (ya da ben zihnimi batılı filmlerin giriş gelişme sonuç odaklı, motivasyon dolu hikayelerinden uzaklaştıramamışım hala o yüzden bana öyle geldi) Özellikle sonu hakkında ne düşüneceğimi bilemedim kalakaldım - spoilerlı kısımda daha çok gireceğim buraya - Sonradan düşününce gerçekçiydi birçok kısmı. İnsan ilişkileri üzerine düşündürdü beni. Aslında ben de ana karakter gibi insanlarla gerekmedikçe hemhal olmayan biri olduğum için relateledim çoğu zaman. Oyuncu insanlara karşı olan o tepkisizliği iyi yapmıştı (bu arada çok güzel bir kız gerçekten izlerken full bunu düşündüm) Güzel akan bir filmdi bence bir şans verilebilir. /SPOILER/ Adamla olan ilişkisi hakkında yazmak istiyorum biraz. Çünkü film çok rahat bir şekilde aşk hikayesine dönüşebilecekken sonu sayesinde kıza odaklanmaya devam etti. Diğer insanlara bu kadar soğuk yaklaştıktan sonra o adama kalbini açması ve sırlarını söylemesi bence kız için büyük bir değişimdi. Ama sonrasında onu para için kullandığını sanması (ben en baştan düşünmüştüm zaten kız gitmesin diye yaptığını) yine aynı yere döndürdü kızı. İçimdeki romantik hala adam yetişip söyleyemediği için hayal kırıklığı içinde olsa da senaryonun bu şekilde olması daha realistikti sanırım. Bunun dışında gerçekten gittiği yerlerdeki insanlarla ilişkisini de gerçekçi buldum. Her karakter kızın "kendini arama yolculuğunda" ona bir ders veren biri değildi. Gayet normal kendi işinde gücünde, çıkarlarına göre davranan insanlardı. Farklı yerlerin farklı insan tiplerini barındırmasını da gördük. Kız gittiği yerlerden çok da değişmeden ayrıldı yani aslında hayatının bu kadar değişken olmasına rağmen bir bakıma stabil kaldı. Kardeşine sürekli mektup yazmasını sevdim. Keşke çocuk zorbalıktan tam anlamıyla kurtulabilseydi. Ablası gibi davranmaya çalıştığı ve ona mektup yazdığı kısımda ben de çok duygulandım. Genel olarak filmin estetikliği ve verdiği vibe hoşuma gitti. Bu tarz filmleri daha çok izlemek ve yorumlamak istiyorum. Önerileriniz varsa her zaman açığım :))