Raf Yorumu: Bahar (@hzpinkfloyd)

Film, otobiyografik özellikler gösteren, büyülü gerçekçiliğin güzel örneklerinden biri. Engel olamadığım bir gülümsemeyle izledim. Hayao Miyazaki'nin çocukluğu II. Dünya savaşı dönemlerine denk geliyor. Babası uçak imalatçısı, annesi ise tüberküloz hastası olduğu için sanatoryumda kalıyor. Savaştan kaçmak ve annesinin tedavisi için…devamıFilm, otobiyografik özellikler gösteren, büyülü gerçekçiliğin güzel örneklerinden biri. Engel olamadığım bir gülümsemeyle izledim. Hayao Miyazaki'nin çocukluğu II. Dünya savaşı dönemlerine denk geliyor. Babası uçak imalatçısı, annesi ise tüberküloz hastası olduğu için sanatoryumda kalıyor. Savaştan kaçmak ve annesinin tedavisi için şehirden kırsal bölgeye taşınıyorlar küçükken. Bu yüzden filmde de Satsuke ve Mei'nin annesinin tüberküloz hastası olduğunu düşünen bir kesim var ve bende onlara hak veriyorum açıkçası. Savaştan kaçıp bu kırsal bölgenin güzelliğine şahit olan Hayao, bu temayı filmlerinde de sık sık kullanıyor. Komşum Totoronun diğer filmlerinden farkı da burada ortaya çıkıyor aslında: filmde savaş yok. Baştan sona tatlı bir film izliyoruz -anneleri hasta olsa dahi filmi negatif yönde etkilemiyor, aksine tatlı sahneler görüyoruz. Orman ruhları, çocuklar, nine, anlayışlı ve ilgili ebeveynler izlerken insanın içini yumuşacık yapıyor. İzlerken bütün stresimi üzerimden attım resmen. Bir de Şintoizm var. Maalesef bu inanç hakkında yeterli bilgiye sahip değilim lakin çok uzak olduğum bir inanış değil, küçükken ben de her şeyin bir olduğuna inanıyordum :) Şintoizm hakkında kısaca bilgi verecek olursam: Şintoizm Çok Tanrılı, animistik bir din. Eskiden Japonların resmi diniymiş -hâlâ Şintoizme inananlar var ama aynı zamanda Hristiyanlık ve Budizm de yaygın inanış biçimleri. Miyazaki de çok etkilenmiş Şintoizmden, neredeyse her filminde görülüyor bu (örneğin; Prenses Mononoke, Ruhların Kaçışı, Komşum Totoro, Uçan Şato...) Miyazaki beni de bu yönden etkilemeyi başardı, her şeyin ruhu olduğuna duyduğum inanç şu sıralar tekrar su yüzüne çıktı. Ayrıca filmde yine uçak gördüm, beni gülümseten bir detaydı :) Ben filmi izlerken hem eğlendim hem de her karenin tadını çıkardım; stresimi, yorgunluğumu attım üzerimden. Yorgun bir haftanın ardından izlenebilecek kısa ve tatlı bir film.