Raf Yorumu: sîtâre, ❤️‍🩹 (@serendipityyy)

Spoiler içeriyor • Okuduğum en güzel kitaplardan. Şeker Portakalı favorilerim arasın da. Bilmiyorum o kadar iyi ki. Çocuk kitabı olabileceğini falan düşünmüyorum ben. Sizce hangi çocuk bu kitabı okuyupta anlar? • Ben kitabı okumadan önce Portuga'nın öldüğünü falan hiç bilmiyordum. Editlerden az…devamı• Okuduğum en güzel kitaplardan. Şeker Portakalı favorilerim arasın da. Bilmiyorum o kadar iyi ki. Çocuk kitabı olabileceğini falan düşünmüyorum ben. Sizce hangi çocuk bu kitabı okuyupta anlar? • Ben kitabı okumadan önce Portuga'nın öldüğünü falan hiç bilmiyordum. Editlerden az çok spoiler almıştım ama Portuga'nın öldüğü bilgisi asla karşıma çıkmadı ve tabii ki bitirdiğim de şok oldum. " Nasıl olur? " dedim kaldım öyle. Nasıl anlatacağımı da çok bilmiyorum. • Zeze'yi anlayan ve onu seven tek kişi Portugaydı ve o da ölünce bilmiyorum sanırım çok üzüldüm. • Şeker Portakalı'ndan altı çizili notlar • - " Ama insan bir dosttan böyle ayrılmaz. " - Zamandan başka geçen yoktu. - En kötüsü de, zamanın sanki isteyerek kanatlanıp uçmasıydı. - " Kimseden hiçbir şey beklemiyorum böylece hayal kırıklığına da uğramamış oluyorum. " - ..ama bu gece aramızda çocuk olmadığını biliyordu. Hepimiz büyüktük. Küçük küçük parçalarla, aynı üzüntüden payını alan büyük ve üzgün kişiler. - " Gırtlağıma bir şey düğümlenmişti yediklerim boğazımdan geçmek bilmiyordu... Uyuyalım. İnsan uyudumu her şeyi unutur. " - " İnsanın yoksul bir babası olması ne kötü. " - Amaçsız sürüklenen yüreğim gibi bomboştu onlar da. - Babamın gözleri'nin önünde yürüyor, onun gözleri'nin içinde acı çekiyordum sanki. - Acım her türlü açlığın ötesindeydi. - Bazen büyük insanları anlamak ne güç oluyordu! - Kahvaltılık bir şey söz konusu değildi, öbür çocuklar içindi bu! - " Büyükler bir takım masallar anlatıyorlar ve çocukların her anlattıklarına inandıklarını düşünüyorlar. " " Çok doğru. " - Artık beni dövmeyi alışkanlık haline getirdiler. - " .. İnsan yüreği'nin, bütün sevdiklerini içine alabilmesi için çok büyük olması gerektiğini bilmelisin. " - " Portuga! " " Hımm... " " Hep senin yanında olmak isterdim, biliyor musun? " " Neden? " " Çünkü dünya'nın en iyi insanısın. Senin yanındayken beni kimse azarlamıyor ve gün ışığı'nın yüreğimi mutlulukla doldurduğunu hissediyorum. " - Acım öfkemden daha hafif kalıyordu. - " Anne, benim doğmamam gerekirdi. Balonun gibi olmalıydım. " - Hayata uzaktan bakarak, ilgisizliğimde yiyip gitmiş gibiydim. - " Yalnızca buradan uzaklaşmak istiyorum... " - " Büyüklerin sorunlarıyla uğraşmak için daha çok küçük değil misin? " - " Portuga! " " Hımmm. " " Sövmemi sevmiyorsun, değil mi? " " Hiç sevmiyorum. " " Ölmezsem, bir daha sövmeyeceğime söz veriyorum öyleyse. " - ".. Onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyerek... Ve bir gün büsbütün ölecek. " - " .. Bir fazla boğazdan kurtaracağım onları. " - Portuga'nın gece geç vakit ve ancak Mangaratiba'nın geçişinden sonra eve döndüğünü öğrendim. - " .. Kafanda örümcek ağlarıyla değil de tatlı hayallerle yaşarken... " - " Daha çok anlat, " dedim. " Hoşuna gidiyor mu? " " Çok. Elimden gelse, seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum. " " Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz? " " Gider gibi yaparız. " - " Ağlama, küçük çocuk. O göklerde. " - " Artık benim evim yok. Her şey bitti. " - Şimdi acı'nın ne olduğunu gerçekten biliyordum.(...) Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. - Göklere uçmak istiyordum, oysa hiçbir canlı oraya gitmiyordu. - ".. Başına bir felaket gelirse, bu uğursuz mahalleye bir daha uğramayacağım. " - Gökyüzü'nün benim için ne anlama geldiğini anlayamazdı. - Anlamıyordu. Anlamıyordu. Hiçbir ağaç, Kraliçe Charlotte kadar güzel olmayacaktı. - " Bu artık bir şeye yaramaz, baba; hiçbir şeye yaramaz.. " - Hayatın sevilecek yanlarını bana sen öğrettin, sevgili Portugam. - Gerçek, sevgili Portugam; bunları bana çok erken anlatmış olmalılardır. Hoşça kal!