Raf Yorumu: Bir Deli Rüzigar (@fikirselkirilma)

En etkili bi şekilde işin özünü özelde insan genelde toplum eleştiri si nasıl yapılır dense herhalde bu kısa filmi gösterebilirim.. (Hırıstiyan inancında)Yedi ölümcül günahın ikisininin yoğunca gözümüze sokulmasını izledik.Bu iki ölümcül günahtan biri aç gözlülük diğeri obur olmaktır.. Aslında islamda…devamıEn etkili bi şekilde işin özünü özelde insan genelde toplum eleştiri si nasıl yapılır dense herhalde bu kısa filmi gösterebilirim.. (Hırıstiyan inancında)Yedi ölümcül günahın ikisininin yoğunca gözümüze sokulmasını izledik.Bu iki ölümcül günahtan biri aç gözlülük diğeri obur olmaktır.. Aslında islamda da çok hoş karşılanmayan şeyler bunlar.İnsanın doğasında yeme ve doymama şehveti var ama insan tercihleri ile tanrının yeryüzündeki adamı olmayı gösterebilen bir varlıktır! Masa da farklı ve resmi kıyafetler ile toplumun “seckin” kişilerini temsilen kadın ve erkekten oluşan şu önlerindeki her türden yemekleri,yiyecekleri büyük bir şehvet ve istekle tüketen doyumsuz kişiler ile masanın etrafındakiler arasında bir maddi uçurum olduğu aşikar. Masada oturanlar içinde genç olan kadın diğerleri gibi yemek yemiyor hatta önüne yeniden konmak istenen yiyecekleri reddediyor.Bu bende yukarda da bahsini ettiğim insan doğasındaki aç gözlülük ve oburluğa karşı bir tepkidir hem yemeyip hemde masada oturuyor oluşu içsel boşluğunun hayatta oturmamış tezatları gibi geldi.Kadının etrafı süzüşü aslinda bizim masadakileri süzüşümüz ile aynı taa ki doğasındaki aç gözlülüğü ve oburluğu iradesine galip gelene dek son kez görüşümüzde artık oda etrafına ayak uydurmuş birakin kendi tabağını yanındakine göz dikmiştir. Doldur boşalt döngüsü her seferinde bir çöküşle yada alçalmayla devam ediyor bu bence yedikleri yemeklerin değil üzerlerindeki günahların ağırlığı.Esfele safilin diye nitelendirilen hayvanlardan daha aşşağı olan bir mertebe yani akli melekeler ile sağduyunun yok olduğu boş bir ceset... Her kat belki yeni bir fırsat bunu durdurmaya bunu şef garsondan anlayabilmek mümkün tıpkı insanın elindeki fırsatları gibi.. Her düşüşte sadece masada yemek yiyenler değil etrafındakilerde düşüyor buda kötülüğe karşı sessiz kalmanın bedeli olsa gerek yada ona da fırsat verilse oda aynı davranışları sergileyecek düşüşlerde ayrım olmaması da garip.. Filmin başında ve sonunda kendisine bilhassa gözlerine zoom yapilan şef garsonumuz ile bence verilmek istenen mesaj.. Gözlerime bak bu senin hikayen tıpkı karşımızdakinin göz bebeklerinde kendimizi gördüğümüz gibi... çok şey söylenip üretilebilecek bir film. Güzeldi 👍