İçeriğe geç

VE SEN, BİLMİYORKEN.. fikrimde yüzdüğün şu derya alacalı bırakır aydınlığımı fedaisiz, kör karanlıklarda yarın her şey değişir, ben buna inanarak uyudum hatırlamıyorum bilmem kaç kez, cehalet kaprisleriyle kaytarırdım düşünmekten o dönem... uyku, bilinçsizliğin hazla harmanı olmalı. ama olmadı, olamadı.. kartlarını oynar gene kaypak zaman bir yolun krokisidir olsa olsa bu cehhenemden hallice yolda sıkışmışlık o çabasızlığa rağmen yok oldu. bu şekilde düşle bütünleşmek istemez hiç kimse, yaratım safkan beklentiyle çiftleşir o zaman çünkü kalmaz hiçbir hicran, mahal bırakılmaz endişeye..

Yükleniyor…

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et