Raf Yorumu: mell (@aayora)

7/10 1.12.2024 Ben Türkiye’yim; her yanım ihanet, her yanım düşman, her yanım şehit… Bugünkü ele alınan filmimiz Vali filmi ve hayatı canlandırılan Valimiz Recep Yazıcıoğlu. İncelememe merhum Süper Vali Recep Bey’in bir röportajında dile getirdiği birkaç cümle ile başlamak istiyorum.…devamı7/10 1.12.2024 Ben Türkiye’yim; her yanım ihanet, her yanım düşman, her yanım şehit… Bugünkü ele alınan filmimiz Vali filmi ve hayatı canlandırılan Valimiz Recep Yazıcıoğlu. İncelememe merhum Süper Vali Recep Bey’in bir röportajında dile getirdiği birkaç cümle ile başlamak istiyorum. Ben biraz kırpacağım, siz dilerseniz gerekli mecralardan tamamına ulaşırsınız. Recep Yazıcıoğlu: “Özgür, hukukun üstün olduğu, faili meçhullerin olmadığı, eşkıyalığın ve çetelerin olmadığı özgür bir ülkede yaşamak istiyorum ama bu özlem ile ölürsem ki öyle olacak öyle görünüyor.” Üzgünüm Sayın valim, öyle oldu. Bizim ülkenin neye ihtiyacı var söyleyeyim mi size? Böyle dik duruşlu, boynunu bükmeyen, tek derdi halk ve refah olan, adalet ve vicdan sahibi insanlara. Benim bildiğim vali demek üstün bir makam demektir. Peki kaçımız bulunduğu bölgedeki sorumlu valinin adını biliyor? Gün geçtikçe önemini yitiren ve itibarı zedelenmeye maruz kalan bir makam olmaktan öteye geçemiyor maalesef. Aslında biz ülkece yavaştan buna temel hazırlıyoruz. Çünkü bizler böyle insanları desteklemek yerine kendi çıkarlarımızın peşinde koşmayı ve bana dokunmayan yılan bin yaşasın atasözünü kendimize hayat mottosu edinmeyi görev bilmişiz neredeyse. Evet şimdilerde oturalım ve ağlanacak halimize gülelim. Bu ülkenin evlatları, bu ülke için didinen ve diğerlerinin aksine adalet ve vicdanı kendine motto edinmiş insanların böyleli elimizden kayıp gidişine oturalım ve gülelim. Çünkü belli ki tek bir beden olamıyoruz. Tek bir ruh hiç olamıyoruz. Filmde de geçiyor ya “siz Türklerin en sevdiğim özelliği, çabuk unutuyorsunuz.” Evet bizler çabuk unutuyoruz ama unutmamamız gereken bir şey var ki bu ülkenin toprakları kolay kazanılmadı. Bu uğurda ne canlar verildi ne ocaklar söndü ne analar, babalar, kardeşler, eşler ve çocuklar ağladı ve ne hayatlar daha yaşanacakken son buldu. Lütfen unutma, unutturma… Başrolde Erdal Beşikçioğlu’nu gördüğümüz bir film oldu. Kendisini de belediyecilik işlerinde beğendiğimi söyleyebilirim oyuncuğunun yanında. Nice böyle vicdanlı devlet büyüklerine… Filmde Erdal Beşikçioğlu sanki biraz sönük kalmış gibi hissettim. Sanki daha iyi verebilirdi rolünün hakkını ki verirdi de. Validen sonra benim en çok üzüldüğüm kişi Sarp oldu. Abisi öldü ve abisini öldüren kişi eşi. Aynı yastığa baş koyduğu sevdiği… Hem ihanet hem ölüm çok acı. İzleyin ve izlettirin. Tüm gerçeklerin tokat gibi yüzünüze vurulduğu ve aynı zamanda acıttığı pek de iyi olmaması gereken seyirler…