Raf Yorumu: esra (@crowthera)

Filmi aslında ilk olarak bir Instagramda görmüştüm. Otto’nun kasada yanlış ödeme olduğunda hakkını savunması ve intihar girişimi için alacağı şeylerde bile dikkatli olması ilgimi çekmişti. Filmde, intihar girişimlerindeki kontrolcülüğü çok iyi yansıtılmıştı. Hem bu yönü hem de olaylara olan yaklaşımı…devamıFilmi aslında ilk olarak bir Instagramda görmüştüm. Otto’nun kasada yanlış ödeme olduğunda hakkını savunması ve intihar girişimi için alacağı şeylerde bile dikkatli olması ilgimi çekmişti. Filmde, intihar girişimlerindeki kontrolcülüğü çok iyi yansıtılmıştı. Hem bu yönü hem de olaylara olan yaklaşımı Otto’nun karakterini derinleştiriyor. Gerçekten çok hoş ve anlamlı bir film. Özellikle Otto’nun Marisol’a araba sürmeyi öğretmesi ve aralarındaki yavaşça gelişen ilişki beni çok etkiledi. Ayrica Marisol’un heyecanı bana o kadar tanıdık geldi ki, ben de aynı süreçten geçtiğim için onun yaşadıklarını çok iyi anladım. Herkes araba sürmeyi anne karnında öğrenmiyor sonuçta; bu süreç zamanla, hata yaparak ve tecrübe kazanarak oluyor. Ama trafikte bazı insanlar o kadar empati yoksunu ki, en ufak bir hatada bile anlayış göstermiyorlar, hemen tepki veriyorlar. Film sayesinde bunu tekrar fark ettim ve içimi dökme fırsatı buldum, iyi geldi dkdjkdk Otto’nun hayatındaki zorluklarla başa çıkma şekli, çevresindeki insanların etkisiyle şekilleniyor. Hayatındaki önemli anlar, bazen dış etkenlerin ve bazen de küçük ama anlamlı tesadüflerin sonucunda değişiyor. Bu olaylar, Otto’nun yalnız olmadığını ve çevresindeki insanların ona nasıl dokunabileceğini gösteriyor. Marisol’un konuşma tarzı da çok tatlıydı. Sıcakkanlılığı ve doğal tavırları filme ayrı bir samimiyet katmış. Tom Hanks’le aralarındaki uyum gerçekten mükemmeldi. Birlikte hem komik hem de duygusal anları çok güzel yansıttılar. İkisi arasındaki diyaloglar, hem güldüren hem de içtenliğiyle duygulandıran anlarıyla izlerken bana çok keyif verdi. Özellikle Otto’nun sert mizacının Marisol’un enerjisiyle yavaş yavaş yumuşamasını izlemek harikaydı. Otto’nun karısına duyduğu derin sevgi ve onun kaybından sonra hayata küsmüş olması, filmin duygusal temelini oluşturuyordu. Ancak film, karakterlerin birbiriyle kurduğu bağlar ve sıcaklık sayesinde, bu karanlık dönemi aydınlatıyor. Tom Hanks’in performansı gerçekten inanılmazdı. Oyunculuğuyla Otto’nun duygusal dünyasını o kadar güzel yansıtmış ki, izlerken her anını hissettim. Marisol’u canlandıran Mariana Treviño da sıcacık enerjisiyle filme büyük bir renk katmış. Genel olarak film, hem dokunaklı hem de hayatın içinden bir hikayeydi. Hayatın zorluklarıyla baş etmeye çalışan bir adamın, çevresindeki insanlarla kurduğu bağlar sayesinde değişimini izlemek çok etkileyiciydi. Uzun süre aklımda kalacak bir film oldu kesinlikle.