Raf Yorumu: Turuncu (@tucurinca)

Spoiler içeriyor Hafızamda izlediğim tarih ve ismi silik olsa da etkisi kalıcı olan bazı filmler var. Aradan yıllar geçtikten sonra, bu nostaljik filmleri yeniden keşfetmek ve isimlerini bulmak beni gerçekten çok mutlu ediyor. Sanki kayıp bir parçayı yerine koymuş gibi hissediyorum. "Ghost…devamıHafızamda izlediğim tarih ve ismi silik olsa da etkisi kalıcı olan bazı filmler var. Aradan yıllar geçtikten sonra, bu nostaljik filmleri yeniden keşfetmek ve isimlerini bulmak beni gerçekten çok mutlu ediyor. Sanki kayıp bir parçayı yerine koymuş gibi hissediyorum. "Ghost Ship" meşhur tel sekansıyla kalmıştı aklımda. Ki filmi yıllar sonra şans eseri tekrar izleyip yorumlara baktığımda, çoğu insanın filmi aynı sahneyle hatırladığını gördüm. Film, ilk birkaç dakikasıyla yapması gerekeni çok iyi yaparak seyircinin aklına kazınmış. 2002 yapımı film, teknik ve sinematik açıdan başarılı. Filmi ölümsüz kılan şey açılıştaki tel sahnesi ancak oldukça kaliteli sayılabilecek başka detaylar da filmde mevcut. Örneğin Greer'ın konser salonunda Francesca tarafından baştan çıkarılıp kandırıldığı sahnede, salonun kendi kendini toparlayıp 40 yıl önceki görünümüne gelmesini izlemek görsel açıdan etkileyiciydi. Geminin dekorları ve işçiliği de İtalyan kültürünü yansıtan ögeler barındırdığından çok karakteristik. Havuzun karşısındaki çizimler, freskler ve geminin genel işçiliği buna örnek gösterilebilir. Filmin senaryo bakımından klişelere yer verdiği doğru. Korku filmlerinin genelinde olduğu gibi hem karakterlerin davranışı hem de yaşanan olaylar dizisi tahmin edilebilir nitelikte. Söz konusu klişeler neyse ki seyir zevkini azaltacak düzeye ulaşmıyor. Karakterler tarafından filmin başında ucu açık bırakılan hemen hemen tüm soruların cevaplarını ilerleyen dakikalarda alabiliyoruz. Favori sahnelerimden ikincisi toplu katliamın yaşandığı sahne. Havuzdaki kurşun izlerinin nedenini öğreniyor ve Kate'in nasıl öldüğünü, olayın tüm yönlerini görüyoruz. En önemli ve etkili sahnelerin de cevapları böylece alınıyor. Antonia Graza isimli transatlantiğin tüm mürettebat ve yolcularla kendi kendine kısır döngüdeymiş gibi canlanması ve yeniden tükenmesi seyircinin geçmişte birbirini tüketen insanlara merhamet ve hayretle bakmasına neden oluyor. Merhametin ve hayretin nedeni aynı: Külçelerce altın için birbirini acımasızca katleden ve başka bir cani tarafından tüketilen insanlar... Sonunun ters köşe olduğunu düşünüyorum. Jack'in kurtarma ekibinin yanında eğreti durduğu ve şüphe uyandırdığı bir gerçek ama olayların mistik boyutla doğrudan bağlantılı olması ilginçti. Son demişken, ruhu özgür bırakılan insanların pırıl pırıl mavi balıklar gibi gökyüzüne yükselmesi de pek hoştu.