Turuncu (@tucurinca)

Romantik bir hikâyenin arasında insana hayatının amacını sorgulatan bir film. Heather, her şeyi planlarla ve kuralına göre yapan biridir. İki kız arkadaşıyla çıktığı Avrupa gezisinde de onlara plan yapmayacağına söz vermiş olmasına rağmen planlar yapar, her şeyi kontrol etmeye çalışır.…devamıRomantik bir hikâyenin arasında insana hayatının amacını sorgulatan bir film. Heather, her şeyi planlarla ve kuralına göre yapan biridir. İki kız arkadaşıyla çıktığı Avrupa gezisinde de onlara plan yapmayacağına söz vermiş olmasına rağmen planlar yapar, her şeyi kontrol etmeye çalışır. Beklenmedik bir şekilde karşılaştığı Jack ile yavaş yavaş bir dönüşüm geçirir. Aşkı bulduğunu düşündüğü noktada hayat onu hedefleriyle, planlarıyla sınar. Çeşitli maceralar yaşarlar. Heather, hayattan ne istediğini ciddi bir şekilde sorgulamaya başlar. Filmde yolculuk teması hem gezi hem de kişinin kendi içine yaptığı yolculuk anlamlarını taşır. Temanın işlenişi çok sempatik olmuş. Özellikle Jack ve Heather'ın tanışma hikâyesi ben ve bir yakın arkadaşımın hayalindeki "tesadüfen" tanışma hikâyelerinden olduğu için fazlasıyla hoşuma gitti. Kalabalık bir trende uyumak için valiz bölmesini tercih eden biri? Ve her iki karakterin de o sırada Ernest Hemingway'in "Güneş de Doğar" isimli kitabını okuyor olması... Filmde bazı çelişkiler de irdelenmiş. Örneğin Jack, büyükbabasının günlüğünü bir gezi rehberi gibi kullanarak onun gezdiği yerleri gezer ve onun notlarını okur. Sosyal medya kullanmaz, fotoğraf çekmekten hoşlanmaz ve anı yaşamayı öncelediğini savunur. Fotoğraf çeken, gezinin her anını kaydeden ve paylaşan insanları küçümser. Onların amacının gösteriş olduğunu savunur. Kendisinin de zamanında yazılan bir günlüğü, diğer bir deyimle deneyimin kayıtlarını takip ettiğini göz ardı eder. Onun büyükbabası da tıpkı bu insanlar gibi kaydetmiştir gezisini. Sadece yöntemi farklıdır. Karakterlerin aşk ilişkisinde gözüme batan şeyler oldu. Heather fazlasıyla kontrolcü biri olmasına rağmen Jack ile tanıştığı andan itibaren bu huyunu yavaş yavaş terk eder. Özgürleştikçe rahatlar. Dönüşümü olumlu yöndedir. Jack'te öyle bir değişim göremeyiz. Plansız yaşayan, parası bittiğinde denk geldiği ilk yerde işe giren, rastgele insanlarla tanışan ve genel olarak yolculuk hâlinde yaşayan biridir. Onun aşırıya kaçan bağımsızlık davranışının, Heather'ın aşırı kontrolcü yanı gibi yavaş yavaş yok olmasını bekleriz. Ancak Jack, Heather gibi fedakârlıklar yapmaz. Sağlık sorunları gibi ciddi etkenler nedeniyle Heather için ödün vermekten çekinir. Ayaklarını yere sağlam basamaz ve Heather ile ilişkisinin sorumluluğunu alamaz. Tüm ilişki sürecinde Heather'ın özgürleşmek adına ideallerinden vazgeçtiğini görürüz. Ancak Jack'in yaptığı tek şey kaybolmak ve terk etmektir. İletişim kurularak çözülmesi mümkün olan sorunlar gereksiz kaybolmalarla büyütülmüş. Bu senaryoda basit bir çatışma olmuş. Yan hikâyeler de ana kahramanların hikâyeleri kadar düşündürücü. Özellikle Amy'nin ayrılık sürecini aşmaya çalışırken yaptığı hatalar ve bu hataların doğurduğu sonuçlar... Bazen sadece acının geçmesini beklemek gerekir. Filmde günlük aracılığıyla kıymetli anekdotlar da sunulur. Bunlardan biri: "Evren kendimiz için istediklerimizi ister. Yapmamız gereken sık ve kararlı bir şekilde düşünmektir." Düşünceler eylemlere, eylemler ise sonuca götürür. Dolayısıyla her düşünce gerçekleşmeyi bekleyen bir sonuçtur. Heather, Connie ve Amy. Bu üç kadın kahramanın hikâyesini anlatan filmi kendi üçlü arkadaş grubumla çok özdeşleştirdim. Aklımda güzel kalacak. "Ölümle yüz yüzeyken bizi dans ettiren şey aşktır."

tucurinca 2 months ago

Öteki Taraf

Özcan Deniz

45 Gönderi

Spoiler içeriyor The Hidden Face filminden uyarlama bir Özcan Deniz filmidir. Konusu ilginç. Başlangıçta mistik ögeler barındıran korkunç bir film izlenimi bıraksa da öyle değil. İçinde panik odası bulunan bir ev mevcut. İki kadın arasında kalmış bir erkek. Birbiriyle konuşmak yerine zihin…devamı

tucurinca 3 months ago

Ceset

Pınar Sinan

8 Gönderi

Spoiler içeriyor ceset, 2015 yapımı bir türk dram/gerilim filmidir. yönetmenliğini ve senaristliğini pınar sinan üstlenmiştir. filmde başrolde mehmet yılmaz ak vardır, yan rollerde gonca cilasun, özlem yazıcı, enis aybar gibi isimler yer alır. ihsan, özel bir hastanenin morg görevlisidir. çevresi tarafından dışlanmış,…devamıceset, 2015 yapımı bir türk dram/gerilim filmidir. yönetmenliğini ve senaristliğini pınar sinan üstlenmiştir. filmde başrolde mehmet yılmaz ak vardır, yan rollerde gonca cilasun, özlem yazıcı, enis aybar gibi isimler yer alır. ihsan, özel bir hastanenin morg görevlisidir. çevresi tarafından dışlanmış, içine kapanık, sessiz ve neredeyse görünmez bir adamdır. mesai arkadaşlarıyla herhangi bir samimiyeti yoktur. arkasından “hortlak” lakabı takılmıştır. konuşması tutuk, özgüveni düşüktür. karakteri ve görünüşü nedeniyle sık sık alay edilen, aşağılanan biridir. kendi görevi olmayan işlere bile koşar. gonca cilasun’un canlandırdığı ev sahibi tarafından da hor görülür. konudan bağımsız, çok hanımefendi ve kaliteli bir oyuncu olduğunu düşündüğüm gonca cilasun’un neden sürekli kazulet kadın rollerinde yer aldığını anlamakta zorlanıyorum. ihsan’ın görünmezliği, kendi sırlarını gizlemesini kolaylaştırır. morga gelen kadın cesetlere tecavüz eder, onlarla bel altı monologlara girer, hayattayken nasıl insanlar olduklarını hayal etmeye çalışır. bir gün morga genç bir kadın gelir ve ihsan bu cesetle diğerlerinden farklı, derin bir bağ kurar. yalnızlığı artık dayanılmaz bir noktadadır. bu genç ve güzel kadını kaybetmek istemez. kadını, gömüldükten sonra mezardan çıkarır ve evine götürür. onunla birlikte olur. ona yeni giysi, takı, makyaj malzemeleri alır. ceset çürüyene kadar bu döngü devam eder. cesetle olan ilişkisi süresince ihsan daha bakımlı, daha özgüvenli biri hâline gelir. insanlarla daha fazla iletişim kurar, hakkını aramaya başlar. ancak bu süreçte şizofrenik belirtiler de göstermeye başlar. cesedin çürümemesi için onu derin dondurucuya koyar. iş yerindekilerle ve ev sahibiyle olan kötü ilişkilerinin yarattığı baskıya, sözde sevgilisine dokunamıyor olmanın azabı eklenir. yalnızlığını bir nebze olsun azaltan kadın da artık yoktur. sonunda derin dondurucuya kendisi de girerek intihar eder. ihsan’ın yaşadığı dışlanmışlık ve yalnızlık ürperticidir. ancak ölüleri mezarında bile rahat bırakmayacak kadar hasta ruhlu olması gerçeğini değiştirmez. 16 yaşındaki başka bir kıza bile aynı şeyleri yapmış. kendi anlattığına göre onu da eve getirmiş ancak çürümesine engel olamamıştır. toplumun hatası belki onu dışlamaktır, ihsan’ın hatası ise bunun çok ötesindedir. tiksinti uyandırıcı bir karakterdir. film, karakterin psikolojisine, yalnızlığına ve toplumda kendine ait bir yer bulamamasına güçlü şekilde değinse de konu bakımından son derece huzursuz edici bir deneyim sunar.

tucurinca 3 months ago

The Lord of the Rings: The War of the Rohirrim

Kenji Kamiyama

8 Gönderi

Spoiler içeriyor kahramanlıkların ardından savaşçılar için şarkılar söylenirmiş, bu onların başarısını ve anısını anma biçimi. bu durum bana dede korkut hikayelerinde, çocuklara bir başarı gösterene kadar isim verilmemesi geleneğini hatırlattı. boğaç han hikâyesinde karakterin boğayı devirmesinin ardından isim alması buna güzel bir…devamı

tucurinca 3 months ago

Malena

Giuseppe Tornatore

58 Gönderi

Spoiler içeriyor Şehir meydanında bir masaya oturan Maléna ve onun sigarasını yakmak için uzanan erkeklerden oluşan görsel, filmi izleme nedenimdi. Vamp, femme fatale bir kadın figürünün, ne istediğini bildiğini, istediği her şeyi zekası ve dişiliğiyle elde ettiğini görmek istemiştim. Nitekim filmin beklentilerimin…devamıŞehir meydanında bir masaya oturan Maléna ve onun sigarasını yakmak için uzanan erkeklerden oluşan görsel, filmi izleme nedenimdi. Vamp, femme fatale bir kadın figürünün, ne istediğini bildiğini, istediği her şeyi zekası ve dişiliğiyle elde ettiğini görmek istemiştim. Nitekim filmin beklentilerimin dışında bir anlatısı varmış. Maléna eşi Nino ile birlikte bir kasabaya taşınır. Savaş başlar ve eşi savaşa gider. Maléna yalnız başına yaşamaya başlar. Bu genç, güzel ve yalnız kadın, kasabadaki evli-bekar, genç-yaşlı tüm erkeklerin seks figürü hâline gelir. Kadınlar kıskanarak, erkekler arzulayarak izler her adımını. Arkasından hikayeler uydurulur, hayaller kurulur. Babası kasabada nüfuzlu biri olan Maléna, belki de biraz onun da kasabadaki varlığıyla pis bakışların, peşindeki serserilerin tehlikesinden korunur. Zaman geçer, eşi ölür. Peşindekilerin cesareti artar. Savaşın iyice kızıştığı bir dönemde babasının da ölümüyle Maléna'nın gücü tükenir. Geçinmek zor bir hâl almıştır. Kendisine iftiralarla dava açılır. Davayı kazanmasını sağlayan avukat tarafından ona tecavüz edilir. Maléna daha fazla direnemez. Hem geçinmek hem de düzenli olarak uğradığı tacizlere, ironik bir şekilde, baş kaldırmak için saçlarını keser ve kızıla boyar. Şehrin merkezinde, elinde sigarasıyla uzanan çakmaklara bakarken ağlaması bundan kaynaklıdır. Olmak istediği kadın bu değildir. Artık bakanın metreslerinden biridir. Yüksek rütbeli subaylarla birlikte olur. Savaş ortamının toplumu iyice galeyana getirdiği bir gün, şehirdeki kadınlar tarafından meydanda şiddete maruz kalır ve sürülür. Ta ki savaşta bir kolunu kaybeden eşi kendisini bulup kasabalarına getirene kadar bir daha şehirde görülmez. Döndüğünde ise bekar değildir. Kadınlar ona düşmanlığı bırakır. Kocaları güvendedir. Maléna yeniden, bu kez kadınlığı fazlasıyla bastırılmış bir şekilde, kasabada eşiyle yaşar. Maléna'nın yolculuğu, ona aşık olan genç bir çocuğun gözüyle anlatılır. Çocuğun Maléna'ya duyduğu şehvet ve aşkla, ilk deneyimleri aktarılır. Hikâye örgüsünde Maléna ile hiçbir zaman cinsel-duygusal bir münasebetleri olmaz. Ancak ergen çocuğun hayali fantezilerini aktarmak için de olsa iki oyuncu birlikte çokça kez cinsel sahnelerde bulunur. Küçük bir çocuğun aşkı ve şehveti keşfetme öyküsü etkili bir şekilde anlatılsa da söz konusu sahneler bir çocuk için aşırıdır. Maléna, istediğini alan, zekası ve güzelliğinin gücüyle herkese boyun eğdiren bir kadının hikâyesi değil. Yalnız başına yaşadığı şehirde tacizlere maruz kalan, hemcinslerinin nefretini haksız yere kazanmış bir kadının hikâyesi. Film boyunca Maléna'nın ayakları altında ezilme fantezileri kuran erkeklerin hiçbiri, kadınları Maléna'ya saldırırken onu korumaz. Herkes dehşete seyirci kalır. Maléna geri döndüğünde ise tüm bu dehşet hiç yaşanmamışçasına herkes onu ve eşini kucaklar. Maléna'nın başında kocası vardır. Erkekler ondan uzak duracak, kadınlar ise onunla kıyaslandığında kendini yetersiz hissetmeyecektir. Tehlike sona ermiştir. Nostaljik atmosferi, estetik görünen cinselliği ve sosyolojik okumalarıyla elle tutulur birkaç güzel noktası olan bir filmdi.

tucurinca 4 months ago

Şeytanı Gördüm

Jee-woon Kim

39 Gönderi

Temelde "Herkes kendi asaletini sağlarsa çok daha fazla kişi zarar görür." Düşüncesini sunmak isteyen film. Bir ajanın nişanlısı sapık bir katil tarafından öldürülür. Ajan ise katilin peşine düşer ve onu bulur. Öldüreceğini düşünürüz ancak katili takibe alır ve hayatta tutarak…devamı

tucurinca 4 months ago

"Bin kere veda edebilirim ama hâlâ nasıl gideceğimi bilmiyorum."

tucurinca 6 months ago

"Eğer farkındalığı yüksek biriyseniz; isteyerek ya da istemeyerek yaptığınız mesleğin, okuduğunuz okulun sebebini anlıyorsunuz.. Neden o bölümde okudun? Neden o mesleği yaptın? Kader neden seni buraya getirdi? Belki sadece o öğrenciyi yetiştirmek için öğretmen oldun. Belki sadece o hastayı iyileştirmek…devamı

tucurinca 7 months ago

Güz Sancısı

Tomris Giritlioğlu

7 Gönderi

Spoiler içeriyor 1950’ler Türkiyesini eleştirel bir bakışla anlatan bir film. Kıbrıs’ın İngiliz sömürgesi olduğu ve Türklerle Rumların birlikte yaşadığı dönemi konu alır. Ülkede milliyetçi-komünist çekişmeleri nedeniyle gerilim hakimdir. Başrolleri Behçet (Murat Yıldırım), Elena (Beren Saat), Suat (Okan Yalabık) ve Nemika (Belçim Bilgin)…devamı1950’ler Türkiyesini eleştirel bir bakışla anlatan bir film. Kıbrıs’ın İngiliz sömürgesi olduğu ve Türklerle Rumların birlikte yaşadığı dönemi konu alır. Ülkede milliyetçi-komünist çekişmeleri nedeniyle gerilim hakimdir. Başrolleri Behçet (Murat Yıldırım), Elena (Beren Saat), Suat (Okan Yalabık) ve Nemika (Belçim Bilgin) paylaşır. Hikayenin merkezinde Behçet’in karakter gelişimi vardır. Babası Kamil (Tuncel Kurtiz) sayesinde milliyetçi çevreyi yakından takip eden Behçet, Kenan (Hüseyin Avni Danyal) ’in kızıyla nişanlıdır ve Kenan Bey’in yönlendirdiği siyasi hareketlerin merkezindedir. Üniversite arkadaşı Suat, radikal milliyetçi hareketleri desteklemez ve komünist olmakla itham edilir. Siyasi sırları ortaya çıkarmaya çalıştığı için öldürülür. Behçet ise buna müdahale edemez ve onu koruyamaz. Siyasi güç peşinde, yaşananlara boyun eğen Behçet’in nişanlısı Nemika’ya karşı bir ilgisi yoktur. İlgi duyduğu kişi ise komşusu -bir beden işçisi- Elena’dır. 6-7 Eylül Olayları sırasında Rum halkına yönelik büyük bir ayaklanma yaşanır. Behçet, babası, Kenan Bey, ideolojik görüşleri ve aşkı arasında kalır. Arkadaşı Suat’ı kurtaramasa da Elena’yı korumak için çaba gösterir ve babasına, Kenan Bey’e karşı çıkar. Elena’nın babaanesi ve pazarlamacı rolündeki kadın, Behçet’i gerçeklerle yüzleştirir: “Seni tanıdım ben. Sen sadece seyircisin bu hayatta.” Filmin girişinde Behçet Elena’yı pencereden izlerken telefon çalar, aceleyle koşarken elini yaralar ve eli kanar. Bu sahne, ilerleyen olaylarda şiddetin ve masumiyetin kaybının sembolüdür. Film boyunca masanın üzerinde, zeminde ve perdede görülen böcekler, toplumun ötekileştirme ve şiddete eğilimini, Behçet’in vicdanı ile ideolojisi arasındaki çatışmayı simgeler. Oyunculuklar genel olarak vasatın altındadır. Konu sinema için güçlü ve anlamlı olmasına rağmen, bu potansiyel yeterince iyi aktarılmamıştır.

tucurinca 8 months ago

O...Çocukları

Murat Saraçoğlu

16 Gönderi

Filmin çoğu sahnesinde karşılaştığımız, herkesin içinde bir yerlerde gizlenen tanıdık karanlık. O... Çocukları, yalnızca dönemsel bir dram değil, bireysel karanlıkların iç içe geçtiği, değerlerin ve yargıların sürekli çatıştığı bir film. Filmde karanlık, sadece görsel atmosferde değil; insanların geçmişlerinde, yüzleşemedikleri travmalarda…devamıFilmin çoğu sahnesinde karşılaştığımız, herkesin içinde bir yerlerde gizlenen tanıdık karanlık. O... Çocukları, yalnızca dönemsel bir dram değil, bireysel karanlıkların iç içe geçtiği, değerlerin ve yargıların sürekli çatıştığı bir film. Filmde karanlık, sadece görsel atmosferde değil; insanların geçmişlerinde, yüzleşemedikleri travmalarda ve toplumun marjinalize ettiği alanlarda da hissedilir. Karakterlerin tamamı, doğrudan ya da dolaylı bir biçimde karanlığa bulaşmıştır. Bu yönüyle film, suçla, yalnızlıkla, şiddetle iç içe geçmiş hayatların gündelik sıradanlık içindeki iz düşümünü verir. Fiziksel şiddetin yanı sıra, karakterlerin maruz kaldığı psikolojik ve toplumsal şiddet daha derin bir etki yaratır. Erotik öğeler de filmde doğrudan cinsellik üzerinden değil, karakterlerin bakışları, giyim tarzları ve bedensel temsilleri üzerinden, çoğunlukla bastırılmış ve simgesel bir biçimde sunulur. Bu noktada Dona karakteri, hem erotik bir arzu nesnesi hem de entelektüel ve ideolojik dönüşümün taşıyıcısı olarak öne çıkar. Dona (Özgü Namal), filmdeki en kompleks karakterlerden biridir. Giyimi, duruşu ve konuşma biçimiyle çevresine tezat oluşturan, ama zamanla o çevreye duygusal olarak bağlanan biridir. Uzun dalgalı saçları, belirgin makyajı, kırmızı tonlarındaki kıyafetleri, çekici elbiseleri ve İspanyol paça pantolonu onu görünürde idealize eder; ancak arkasında babası tarafından terk edilmiş bir çocukluk, bastırılmış öfke ve bir türlü tamamlanamayan aidiyet duygusu vardır. Giydiği kırmızı yalnızca cinselliği çağrıştırmaz; aynı zamanda devrimci arzunun, yıkıcı güzelliğin ve bireysel tutkunun rengidir. Dona’nın duruşu, mahalleye dışarıdan gelen başka bir hayatı temsil ederken, zamanla içselleştirdiği acılar onu o bataklığın bir parçası haline getirir. Filmdeki akvaryum sahnesi ise bu dönüşümün en güçlü metaforudur: Mehtap karakteri, “Bir yıl boyunca suyu değiştirilmeyen balıklar, yeni suya konunca ölür” diyerek Dona’nın getirdiği değişimin, görünürde iyi bile olsa, mevcut düzeni bozacağını söyler. Bu sahne, sadece Dona’ya değil, bütün karakterlere ve genel olarak sistemin dışına itilmiş insanların dünyasına yöneltilmiş çarpıcı bir eleştiridir. Saffet (Sarp Apak) ise karakter olarak güçlü yazılmış olmasına rağmen, oyunculuk açısından derinlikten yoksundur. Mahallenin sahip çıkan, abilik yapan, yeri geldiğinde gözü kara davranan delikanlısı profili başarılı bir şekilde verilmiş; ancak romantik ilişkilerdeki kırılganlığı, Dona’ya duyduğu tutkulu bağlılık yeterince hissedilmemiştir. Replikler yazınsal olarak anlam taşısa da, Apak’ın bu replikleri yaşamadan seslendirmesi, özellikle Dona ile olan sahnelerde duygusal yoğunluğu zayıflatmaktadır. Aşkın ağırlığını taşıyamayan bu performans, karakterin dramatik gücünü sekteye uğratır. Film, mekan seçimleri ve renk paletiyle de karanlık bir dünyanın içinden anlatılır. Loş odalar, dar sokaklar, kalabalık ama soğuk ev içi planlar; karakterlerin iç sıkışmışlıklarını yansıtır. Ölüm, filmde doğrudan gösterilmez ama her an hissedilir. Siyasi cinayetler, kayıplar, işkenceler ve umutsuzlukla örülü atmosfer, bireysel ölümlerden daha ağır bir toplumsal çöküş duygusu yaratır. Bu bağlamda film, görsel stil açısından klasik anlamda bir film noir olmasa da, tematik olarak noir öğeler taşır: suçun sıradanlaşması, geçmişle hesaplaşma, ahlaki gri alanlar, bastırılmış arzular ve kurtuluşun imkânsızlığı. Dona bir femme fatale değildir ama onun varlığı bile dengeleri sarsar; Mehtap ise noir sinemasındaki acımasız bilge kadın figürüne yakındır. Film, bireylerin geçmişten gelen yükleriyle hesaplaştığı, toplum dışına itilmiş karakterlerin hayatlarına dair fazlasıyla gerçekçi ve zaman zaman da rahatsız edici bir bakış sunar. Film, ne tam anlamıyla politik bir anlatı ne de klasik bir dramdır; ancak bu iki yapıyı birleştirerek hem kişisel hem toplumsal düzlemde ciddi sorular sordurur. Erotik olanla politik olanın, şiddetle sevginin, geçmişle bugünün iç içe geçtiği bu anlatı, izleyiciye yargılamak yerine anlamaya yönelik bir alan açar.