sıla
Türkiye’nin doğusunda yıllardır terör ve şiddet olaylarının etkisi altında yaşamakta olan insanlar yaşadıkları köy, güvenlik gerekçesiyle boşaltılmak zorunda kalınca başrol aile, doğup büyüdükleri toprakları terk ederek farklı şehirlere göç etmek zorunda kalır. Bir kısmı İstanbul’a diğer kısmı ise Norveç’e gidiyor. Öne çıkan bazı kısımlardan bahsedecek olursak: Babalarıyla İstanbul’a giden 3 erkek kardeşten biri olan Ramo’nun hikayesini görüyoruz. Ramo bir erkek evladı olmasını istiyor defalarca denemenin sonunda 6. çocuğu erkek oluyor ve muradına eriyor. Bu sırada çocukların annesi üst üste evde doğum yaptığı ve de akraba evliliği yaptığından dolayı sağlık sorunları yaşıyor ve ameliyata giriyor babaları da bir işte çalışıyor. Ne yazık ki bu, üzerine adaklar adanan çocuk, kız kardeşlerine bakılması için emanet edildiği bir gün kardeşimiz altına kaka yapmış çamaşır makinesinde yıkayalım da temizleyelim düşüncesiyle bebeği makineye atıyorlar ve olanlar oluyor. Burada sarsıcı bir şekilde toplum sorunlarına dikkat çekilmeye çalışıldığını görüyoruz. Bir başka hikayemiz ise bu 3 erkek kardeşten biri olan Kadri’yi anlatmakta. Kadri trans bir birey ve İstanbul’da da trans arkadaşlar edinip dışa vuramadığı kimliğiyle yüzleşiyor fakat abisinin bizden böyle biri çıkmaz, neden kız gibisin vs. gibi bu durumu kabullenemeyişleri bu yolda ona büyük zorluklar çıkarıyor. Kadri kendini güneşi görünce ölen ama yine de güneşin karşısına çıkma cesareti gösteren berfin (kardelen) çiçeğine benzetmekte. Filmin sonunda maalesef ki bu benzetmesinin üzülerek gerçekleştiğini görüyoruz. Kısacası Kadri karakteri toplumumuzun değişim sancılarının sembolüdür ve bu sancılar güncel tarihimizde de devam etmekte. Son olarak filmde de geçen bir şiir alıntısı yapalım: “Memleket isterim Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun; Kuşların çiçeklerin diyarı olsun. Memleket isterim Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun; Kardeş kavgasına bir nihayet olsun. Memleket isterim Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun; Kış günü herkesin evi barkı olsun. Memleket isterim Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun; Olursa bir şikâyet ölümden olsun. -Cahit Sıtkı Tarancı”
Güneşi Gördüm
