Raf Yorumu: gamze ramona (@gamzeramona)

"bir gün çocuğum olsun isterim ancak hayatım pahasına değil." çarpıcı bir film. kürtaj, asırlardır çözüme kavuşmamış bir etik ikilem. film de kürtajın yasak olduğu ve çocuğu olanların direkt olarak okuldan uzaklaşmak zorunda kaldığı bir geçmişte geçiyor. başrolümüz de çocuğu doğurmamak…devamı"bir gün çocuğum olsun isterim ancak hayatım pahasına değil." çarpıcı bir film. kürtaj, asırlardır çözüme kavuşmamış bir etik ikilem. film de kürtajın yasak olduğu ve çocuğu olanların direkt olarak okuldan uzaklaşmak zorunda kaldığı bir geçmişte geçiyor. başrolümüz de çocuğu doğurmamak için çevresiyle mücadele hâlinde bir çözüm arıyor. aslında kürtaj hakkında çok fazla şey yazılır ancak ben dolaylı yoldan şundan bahsetmek isterim ki bir kadın kendi bedeni üzerinde söz sahibi olmak zorundadır ve söz sahibidir. hatta bir kadının bedeni üzerindeki tek söz sahibi kadının kendisi olmalıdır. geçenlerde the good place'de oynayan jameel'in bir konuşmasına denk geldim. kürtaj yaptırmış çünkü kondom yırtıkmış. sonrasında ertesi gün hapı kullanmış ancak 79 kilonun üstünde olduğu için hap işe yaramamış. kendi suçu olmayan ve erkekler tarafından üretilen bir doğum kontrol yöntemi işe yaramadığı için hayatını riske atmak zorunda olmadığından bahsediyordu. 2020 yılında ise cinsel istismara uğraması sonucu gebe kalan ve kürtaj talebi hukuki sonucun gecikmesi sebebiyle uzadığı için doğumu gerçekleştirmek zorunda kalan 18 yaşından küçük bir kız çocuğu vardı. kadın haklarından bahsediyorsak değinilmesi gereken en önemli nokta da bu kürtaj konusu olabilir belki. film de bu noktaya değinerek iyi bir iş çıkarmış. kürtaj kısmından sıyrılarak filme gelmek istiyorum. film genel olarak durağan işliyor ancak çok gerçekçi sahneleri vardı. kızın düşük yapmaya çalıştığı sahne ve kürtaj olduğu sahnede benim canım acıyordu. en sonunda kız düşük yaptığı esnada ona sevmediği kızın yardım etmesi duygusaldı ve bence kadın dayanışmasını orada hissettirmek istemişler. oyuncularının çoğu tanıdık insanlar değil ancak rollerini hissettirmişlerdi. bence bu tarz filmlerde çok az müzik kullanıldığı için o anın gerçekliğine çok kapılıyoruz. başrolümüzün her şeyi ben hallederim kafasında olması ve her şeyi de en nihayetinde halletmesi de güzeldi.