Raf Yorumu: esra (@crowthera)

Spoiler içeriyor Kitabı instagramda görüp yorumlardan da kaynaklı büyük beklentiyle başlamıştım. Fakat umduğunu bulamadım ne yazık ki. Kitap, başta keyifli bir şekilde ilerliyordu. Ama bir süre sonra yazarın kendi kafasındaki gerçeklikle yaşadığı hayatın çelişmesi okuma keyfimi bozdu. Mina Urgan’ın aslında sürekli eleştirdiği…devamıKitabı instagramda görüp yorumlardan da kaynaklı büyük beklentiyle başlamıştım. Fakat umduğunu bulamadım ne yazık ki. Kitap, başta keyifli bir şekilde ilerliyordu. Ama bir süre sonra yazarın kendi kafasındaki gerçeklikle yaşadığı hayatın çelişmesi okuma keyfimi bozdu. Mina Urgan’ın aslında sürekli eleştirdiği burjuva sınıfından pek de uzak olmadığını görmesini ve bununla ilgili dürüst bir özeleştiri yapmasını bekledim. Fakat aksine, “solcu ve fakir olduğum için” şeklindeki söylemlerini inatla sürdürdü. Fransa, İtalya, Amerika gibi ülkelerde gezip gördüğü yerleri, Bodrum’daki evini, mavi yolculuklarını, yediği içtiği her şeyi iştahla anlatıp ardından “Ama fakir olduğum için şunu alamadım,” demesi beni fazlasıyla rahatsız etti. Bu kadar keyif aldığı şeylerin ardından sürekli fakirlik vurgusu yapması samimiyetsiz geldi. Çevresindeki arkadaşlarım dediği kişiler bile ünlü simalardan oluşuyordu. Gezilerinin çoğunda sadece ulaşım için para vermesi, ev konusunda çoğunlukla arkadaşlarının her ülkede evi olması dolayısıyla rahat güzel bir deneyim sağlamasından sonra bile fakirim demesi hiç geçmedi açıkçası. Asıl can sıkıcı olan, başkalarının yaşam tarzını bu kadar rahat yargılamasıydı. Üstelik bunu “Ben solcu bir öğretmenim,” diyerek açıklaması, eleştirilerini daha da dayanılmaz kıldı. Bodrum’a gelen turistlerden, onların eğlenmesinden şikayet etmesi ya da Araplara karşı açık bir antipati göstermesi, sürekli savunduğu halkçı duruşuyla büyük bir tezat oluşturuyordu. Diğer yandan, başi kapali kadınlarla ilgili “sıkmabaş” gibi ifadeler kullanması ve fes takan bir imamı tokatlama isteğinden bahsetmesi, ne kadar önyargılı ve hoşgörüsüz olduğunu gözler önüne serdi. İşin ilginç yanı, başka ülkelerin en saçma hallerine bile hoşgörülü davranırken, kendi halkına karşı bu kadar tahammülsüz olmasıydı. Bu çelişki, hayal kırıklığı yaşamama neden oldu. Yine de Paris, İngiltere, İtalya, Fransa, New York ve San Francisco’daki gözlemleri ve şehirlerin o dönemki ruhunu yansıtan anlatımları açısından beni etkiledi. Bu kitabı çok yüksek bir beklentiyle elime almıştım. Mina Urgan’ın entelektüel birikimine hayranlık duyacağımı, açık ve samimi anlatımıyla keyifli bir okuma yapacağımı düşünmüştüm. Ama ne yazık ki, aşırı dogmatik, önyargılı ve çelişkili bir tavırla karşılaştım. Gezdiği yerleri ve şehirleri anlattığı kısımlar güzeldi ama halkına ve insanlara karşı bu kadar önyargılı bir dil kullanması, kitabın değerini gözümde epey düşürdü.