Raf Yorumu: e ౨ৎ ˖ (@evawimt)

the virgin suicides, sofia coppola’nın 1999’da cektigi derin anlamlar barındıran bir film. jeffrey eugenides’in aynı adlı romanından uyarlanan bu film, ergenligin gizemi, bastırılmıs duygular ve kadınların toplum tarafından nasıl algılandıgı uzerine dusunduren bir basyapıt. hikaye, 1970’lerde, bes lisbon kız kardesin…devamıthe virgin suicides, sofia coppola’nın 1999’da cektigi derin anlamlar barındıran bir film. jeffrey eugenides’in aynı adlı romanından uyarlanan bu film, ergenligin gizemi, bastırılmıs duygular ve kadınların toplum tarafından nasıl algılandıgı uzerine dusunduren bir basyapıt. hikaye, 1970’lerde, bes lisbon kız kardesin kapalı ve baskıcı bir aile ortamında nasıl yavasca yok oldugunu anlatıyor. hikayeyi, kız kardeslere takıntılı hale gelen genc erkekler anlatıyor. onlar icin lisbon kızları, asla tam olarak anlayamayacakları, buyuleyici varlıklar gibi anlatılmıs. bu anlatım tarzı, filme hem nostaljik hem de ulasılmaz bir hava katıyor. basta, kızların hayatı neredeyse ruya gibi yansıtılıyor: ucusan elbiseler, yumusak ısıklar, genclik masumiyeti vb. ama bu atmosferin altında buyuk bir huzun ve bastırılmıslık var. lisbon ailesinin katı kuralları, kızların ozgurlugunu kısıtlıyor ve onları adeta bir fanusun icinde tutuyor. lisbon kızları, toplumun ve ailelerinin dayattıgı katı kurallar yüzünden, kendi kimliklerini bulamıyorlar. onların dunyası, erkekler tarafından idealize edilen, ama asla gercekten anlasılmayan bir dunya. film boyunca, kızların ozgurluge olan ozlemini hissetmek mumkun, ama kacıs yolları giderek azalıyor. film, gencligin guzel ama aynı zamanda trajik dogasını mukemmel sekilde yansıtıyor: ilk ask, ergenlik sancıları, kesfetme istegi ama aynı zamanda derin yalnızlıkları gibi. film aynı zamanda olum temasını cok siirsel bir sekilde isliyor. kızların intiharı, sadece bireysel bir trajedi degil; aynı zamanda toplumun baskılarına bir tepki olarak da okunabilir. filmin finali, sok edici ama aynı zamanda kacınılmaz hissettiriyor. erkek anlatıcılar, lisbon kızlarını anlamaya calışıyorlar ama aslında hicbir zaman gercekten onların dusuncelerine ulasamıyorlar. bu da filmin en guclu mesajlarından biri: kadınların deneyimleri cogu zaman dısarıdan bakıldıgında romantize edilir ama icsel mucadeleleri gercekten gorulmez. kisisel dusuncem olarak, erkeklerin anlayabilecegi bir film oldugunu dusunmuyorum