Raf Yorumu: esra (@crowthera)

Bazı kitaplar sadece okunur, bazıları ise yaşanır. Yaşamak tam da böyle bir kitap. Sayfalar ilerledikçe yalnızca bir karakterin hikâyesini okumuyorsunuz, onunla birlikte kaybediyor, onunla birlikte acı çekiyor ve hayata tutunmaya çalışıyorsunuz. Ana karakterimiz Fugui, zengin bir ailede büyüyen, hayatı ciddiye…devamıBazı kitaplar sadece okunur, bazıları ise yaşanır. Yaşamak tam da böyle bir kitap. Sayfalar ilerledikçe yalnızca bir karakterin hikâyesini okumuyorsunuz, onunla birlikte kaybediyor, onunla birlikte acı çekiyor ve hayata tutunmaya çalışıyorsunuz. Ana karakterimiz Fugui, zengin bir ailede büyüyen, hayatı ciddiye almayan bir gençken, bir anda her şeyini kaybederek bambaşka bir hayata adım atıyor. Çin’in 20. yüzyıldaki büyük toplumsal dönüşümleriyle birlikte, onun hayatı da defalarca altüst oluyor. Toprak reformu, iç savaş, Kültür Devrimi gibi dönemlerin sıradan insanların hayatına nasıl dokunduğunu Fugui’nin gözünden görmek, tarihe farklı bir pencereden bakmamı sağladı. Kitap 1993 yılında yayımlandığında Çin’de büyük ses getirmiş ama ülkede yasaklanmış. Yine de kısa sürede dünya çapında tanınmış ve 1994’te Zhang Yimou tarafından sinemaya uyarlanmış. Filmi henüz izlemedim ama yorumlara göre kitabın hissettirdiği yoğun duygular filme de başarılı bir şekilde yansıtılmış. Yalnız kitabın başında Fugui’ye öyle sinirlendim ki anlatamam. Aldığı sorumsuz kararlar, bencil tavırları, ailesini düşünmeden harcadığı hayat… Okudukça bu adamın başına ne gelirse müstahak diye düşündüğüm anlar oldu. Ama sonra… Yaşadıklarını gördükçe o ilk kızgınlığım yerini derin bir hüzne bıraktı. Her ölüm, her ayrılık bir öncekinden daha acıydı. Bir noktadan sonra artık hiçbir şey beni şaşırtmaz sandım ama yanılmışım. Kitabın en güçlü yanı ise, tüm bu acıları süslemeye, dramatize etmeye gerek duymadan, yalın ama sarsıcı bir şekilde anlatması. Yaşamak, güçlü bir hikâye anlatırken aslında insanın ne kadar dayanıklı olduğunu da hatırlatan bir eser. Bir insanın yaşadığı tüm acılara rağmen hayata tutunmaya devam etmesi, en küçük şeylerden mutluluk bulması ve yaşamak için hiçbir şeye ihtiyacı kalmasa bile sadece yaşamaya devam etmesi… Bir de kitabın kapağındaki altı çizgi var…Okudukça o da anlam kazandı. 🥺 Sonuç olarak kitabı bitince uzun süre etkisinden çıkamadım. Bir süre sessizce düşündüm. Hayatın adaletsizliğini, insanın dayanma gücünü, geçmişin yükünü… Bu yıl okuduğum en iyi kitaplardan biri olacak kesinlikle. Öyle anlamlı ve hüzünlü bir kitaptı ki. Eğer hâlâ okumadıysanız, mutlaka listenize ekleyin.