Raf Yorumu: Fırat (@fratdgn)

Spoiler içeriyor Bir sabah on üç yaşındaki Jamie Miller’in ailesiyle yaşadığı eve polis baskınıyla gözlerimizi açıyoruz. Bu baskınla açılan bu gözler daha kapanmadan on üç yaşındaki Jamie’nin cinayet işleme suçundan tutuklamasına şahit oluyoruz, ardından merak tedirginlik ve duygular arası sürümcelerde izlettiriyor kendisini…devamıBir sabah on üç yaşındaki Jamie Miller’in ailesiyle yaşadığı eve polis baskınıyla gözlerimizi açıyoruz. Bu baskınla açılan bu gözler daha kapanmadan on üç yaşındaki Jamie’nin cinayet işleme suçundan tutuklamasına şahit oluyoruz, ardından merak tedirginlik ve duygular arası sürümcelerde izlettiriyor kendisini dört bölümlük dizi. 13 yaşındaki bir çocuk ve suç! Ne suçu olabilir diyebiliyorsak ve başta polisin bir hata yaptığını düşünüyorsak hâlâ içimizde insan ve insan olamama çizgisinin insan tarafındayızdır demektir ben böyle hissettim ilk bölümde, yani bir çocuğun katil olmasını yediremedim kendime sindiremedim içime ki, yakın zamanda ülkemizde de suç işlemenin çocuk yaşlara düştüğüne şahit oluyoruz. Tüm bunlar bana Willim Golding’in Sineklerin Tanrısı romanının figürleri olan çocukların bir gemi yolculuğu kazası sonucunda bir adada gözlerini açması ve adaya yerleşerek nasıl çocukluktan vahşi ve şiddete meyilli bireylere dönüştüklerini hatırlattı yani bazen çocuklar sandığımız kadar masum ve sorunsuz olmayabilir, çünkü daha biz bile yetişkinler olarak masum ve sorunsuz muyuz ki? On üç yaşında Jamie’de odasında çıkmayıp internette, sosyal medyada takılan günümüz insanları, çocukları, hatta bizleri gibi! İşte ebeveynleride “odasında ,bilgisayar başında sorun yok güvende” sanmalarıda günümüz ebeveynlerine cevap netliğinde mesajlar içermektedir. Her ne kadar dizi Jamie’in bunu neden yaptığını tam olarak anlatmasada ve diğer karakterleride pas geçmesi açısından eksik kalmış. Fakat Jamie’nin ailesi en büyük zorluğu özellikle babası rolünü canlandıran Stephan Graham takdir edilesi performansıyla göz doldurması ve suçluluk duygusunun yanında birçok duygu geçişini aktarması bakımından diziye en büyük katkıyı vermiş diyebilirim. Sonuç olarak kimin ne yapacağı hiçbir zaman bilinmez bu hayatta, bazen bu sevgiliniz, eşiniz, çocuklarınız, arkadaşlarınız bile olabilir hatta bizatihi insanın kendisi yani kendimiz bile insan olarak Dostoyevski’nin, Raskolnikov’u olup olmayışımız ani bir karar ve ani bir adımın, ince çizgisindeyizdir.