Raf Yorumu: K' (@nevinaz)

"Birini aklınızdan silebilirsiniz ama onu kalbinizden atmak bambaşka bir hikâyedir.. " "Biriyle bunca zaman geçirip, sonunda onun sadece bir yabancı olduğunu idrak etmek.. Ne büyük bir kayıp" * - Mükemmel biri değilim. - Sende hoşlanmadığım bir şey göremiyorum - Ama…devamı"Birini aklınızdan silebilirsiniz ama onu kalbinizden atmak bambaşka bir hikâyedir.. " "Biriyle bunca zaman geçirip, sonunda onun sadece bir yabancı olduğunu idrak etmek.. Ne büyük bir kayıp" * - Mükemmel biri değilim. - Sende hoşlanmadığım bir şey göremiyorum - Ama göreceksin! * "Geri dön de vedalaşalım en azından. Vedalaşmışız gibi yapalım. " "Hatırla beni. Elinden gelenin en iyisini yap. İhtimal ki başarabiliriz" Bu filmi hiç duymayan yoktur diye düşünüyorum. En azından konusunu az çok duymuşsunuzdur. Bilim kurgu ve aşkın birleşmesiyle efso bir şey çıkmış ortaya. Joel Barish kötü giden ilişkilerine belki bir şans daha verilebilir umuduyla kız arkadaşı Clementine'nin çalıştığı yere gidip onunla konuşmak ister. Ama garip bir durum yaşanır; kız Joel'i tanımıyor. Gariban Joel tabii anlam veremez noluyo kardeşim falan olur ve çok geçmeden hakikati öğrenir. Clementine Joel'i hafızasından sildirmiş. Unutmak istediğimiz insanları kafamızdan tamamen atabileceğimiz bir mekanizma var. O insana ait olan tüm anıları, eşyaları götürüyoruz ve puff. Adam tamamen kayboluyor. Sanki hiç tanışmamışız gibi, sanki böyle bir insanın varlığından asla haberimiz olmamış gibi. Hafızamızdan sildik diyelim peki kalbimizden de aynı şekilde tüm izlerini silebiliyor muyuz? Hayır. Film de tam olarak bunu konu alıyor. Joel hırs ve hayal kırıklığı ile aynı şekilde Clementine'i hafızasından sildiriyor. Ama ikili bir şekilde tekrar karşılaşıyor ve sil baştan yeniden tanışıyor. Yani birbirlerini hafızalarından silseler bile, kalplerinden silemiyorlar ve tekrar aynı şekilde birbirlerine aşık oluyorlar. İki taraf da içlerinde çok yalnız karakterler. İkisi de çok karmaşık kişiliklere sahip. Böyle karakterler hissettikleri yalnızlık ve ilişki konusunda ki karmaşık düşünceleriyle birbirlerine kafa olarak yakın hissettikleri bir insanla karşılaştıklarında ona sırılsıklam aşık olduğunu düşünür ve aynı şekilde karşı tarafında kendisine aynı ilgiyle yaklaştığını görünce bu kişi dışında kimsenin ondan hoşlanmayacağı düşüncesine kapılır. Belki de kısmen doğrudur. Çünkü ne istediğini tam olarak bilen bir insan ilişki konusunda karmaşık davranan bir kişiyle sağlıklı bir ilişki sürdüremez veya anlaşamaz. Bu yüzden aynı kutuplar birbirini çeker gibi bir durum var bana göre. Siz ne düşünüyorsunuz bilmiyorum. Joel ve Clementine de, birbirlerinden ne kadar sıkılsalar da başka bir insanla da yapamayacaklarını bildikleri için kötü yanlarının farkında olmalarına rağmen tekrar tekrar birbirlerine dönüp dururlar. Toxic ilişki muhabbeti işte. Sonda kendilerine gelen ses kayıtlarında birbirleri için söyledikleri kötü şeyleri dinlediklerinde aynı şeyleri tekrar yaşayacaklarını fark etseler de birbirlerini sevdikleri için sil baştan başlamaya karar verirler. Ama aynı şeyleri kısır döngü gibi yeniden, yeniden ve yeniden yaşayacaklar yüksek ihtimalle. Belki de yine hafızalarını sildirme kararı alacaklar. Bu döngüden kurtulmanın tek yolu yaşadıklarını kabul edip kendi yollarına bakmaları. İşte bu yüzden de hafıza silme olayı bana çok saçma geldi ve böyle bir şansa sahip olsam malum eleman için bile yapmazdım diye düşünüyorum. Çünkü kötü anılarla ve travmalarla yüzleşmek, unutmaya çalışmaktan daha sağlıklı bir yoldur.