Raf Yorumu: ibra (@ibrakadarbra)

Bir sanatçının, cinsel tercihi, siyasi görüşü, ideolojik görüşü ve fiziksel görünümü o sanatçının mükemmelliğine gölge düşürür mü? Onun eserlerini beğenmemize engel olabilir mi? Filmde, baş karakterimiz Lydia Tár'ın siyahi bir öğrencisiyle bu konudaki diyalogları bu soruların cevabını bize verir nitelikteydi…devamıBir sanatçının, cinsel tercihi, siyasi görüşü, ideolojik görüşü ve fiziksel görünümü o sanatçının mükemmelliğine gölge düşürür mü? Onun eserlerini beğenmemize engel olabilir mi? Filmde, baş karakterimiz Lydia Tár'ın siyahi bir öğrencisiyle bu konudaki diyalogları bu soruların cevabını bize verir nitelikteydi bence. "Zamanımızın en önemli müzik figürlerinden biri. Lydia Tár'ın kariyeri kabarık. Curtis Enstitüsünde piyano performans mezunu, Harward'da Phi Beta Cappa üyesi, Viyana üniversitesi'nde müzikoloji doktorası yaptı. sinema ve tiyatro için besteler yaptı. dünya'nın en ünlü orkestralarına şeflik yaptı. Emmy, Grammy, Oscar ve Tony ödüllerini kazandı.” Liste bu şekilde uzayıp gidiyor. Bunlar Lydia’nın ne kadar donanımlı bir müzisyen ve şef olduğunu anlamamızı sağlıyor. Film; başarılı bir müzisyenin hayatının dönüm noktalarından birinde yaşadığı yasak ilişkilerden, sonu felaketle biteninin ortaya çıkmasıyla, kazandığı tüm başarılarının yok sayılarak alt üst olan kariyeriyle neredeyse her şeyini kaybeden Lydia Tar’ın hikayesine odaklanıyor. Egonun ve arzunun dizginlenememisinin, doğurduğu sonuçlara tanık oluyoruz. Üstün başarılara sahip bir insanın, tüm başarılarını basit bir dürtü için tehlikeye attığını izliyoruz ve bu da bize ne olursa olsun insana sahip olanın ilkel dürtüler olduğunu ve insanın ilkel dürtüleri tarafınndan yönetildiğini hatırlatıyor. Ruhu müzikle aydınlanmış bir sanatçının, ona tüm ışığını, başarılarını ve yaşama heyecanını veren müziğe değilde dürtü ve arzularına kulak vermesiyle kaybettiklerini görüyoruz. Fikirlerine değer verdiği üstatların müzik hakkındaki sözlerini hatırlayarak, kaybettikleri yas tutmasını ve gözyaşlarını izliyoruz. Cate Blanchett'in oyunculuğunua değinmezsek ayıp olur sanırım. Her rolün hakkın veren oyuncu, bu filmde de çok başarılı bir iş çıkarmış cidden. Karakterin hayal kırıklığını, yaşadığı ikilemleri ve manipülatif yönlerini çok başarılı şekilde yansıtıyor. Adeta filmi tek başına sırtlıyor Film, biraz yavaş ilerliyor ama ilerledikçe taşlar yerli yerine oturuyor. Herkese iyi seyirler ve hafta sonu dilerim...