Raf Yorumu: Sueda (@awonawilona)

Spoiler içeriyor Şimdi kendi düşüncelerime geldi sıra. Ilk kitaptan itibaren konuşacağım: İlk kitap Ged'in büyüme öyküsüydü. Asi, güçlü olduğunu kanıtlamak için didinen çocuk büyük bir hata yapar ve hatayı ancak büyüyerek telafi edebilir. Olgunlaşır, gelişir. Yine de öteki rüzgarda bile -ki burada…devamıŞimdi kendi düşüncelerime geldi sıra. Ilk kitaptan itibaren konuşacağım: İlk kitap Ged'in büyüme öyküsüydü. Asi, güçlü olduğunu kanıtlamak için didinen çocuk büyük bir hata yapar ve hatayı ancak büyüyerek telafi edebilir. Olgunlaşır, gelişir. Yine de öteki rüzgarda bile -ki burada yetmiş yaşında falan- Ged'in o ufak asi öfkesini kaybetmediğini, değişmediğini yalnızca geliştiğini görmek çok hoştu. İlk kitap beni yeterince etkileyemedi çünkü bir karakter başlangıç öyküsüydü, bir kahramanın güçlerine kavuştuğu yerde bitti hikaye benim gözümde. Devamını bekledim. İkinci kitap, Tehanu'nun öyküsüydü. Bir kadının özgürleşme hikayesi. Yine bir başlangıç öyküsü, yine özgürlük elde edildiğinde bitti kitap. Ged'i görmek güzeldi. Üçüncü kitap, Ged'in bir macerasıydı. Yanına prensi alıp çıktığı bir macera. Prens Lebannen şüphesiz ki ana karakteriydi kitabın. YİNE BIR BAŞLANGIÇ ÖYKÜSÜ. Yeterince başlangıç mıydı bilinmez, çünkü Ged çoğu zaman tanıdığımız Ged'di -sadece biraz yaşlanmış- ama Lebannen eline gücü aldığı vakit yine kitap bitti. Le guin beni sürekli asıl hikaye yeni başlıyor hevesiyle bıraktı. Ama dördüncü kitap Tehanu, işte bu noktada bir şeyler yerine oturmaya başladı. Aslında le guin kitapları üçleme olarak yazmış ve devamı 'asıl olandan bağımsız' kalmış ama bence kesinlikle asıl öykü burada başlıyor. Zaten yerdeniz dünyasını ancak Yerdeniz Öyküleri ve Öteki Rüzgarla anlıyorsunuz. Neyse Tehanu'da tanıdık karakterleri görüyorsunuz, bir araya geliyor, ayrılıyor, değişiyorlar ve bu değişimi kabulleniyorlar. Tehanu'daki Tenar, Atuan Mezarlarındakinden çok farklı. Yine güçlü ve özgür ancak artık bir anne figürü. Burada( ve öteki rüzgarda) Le Guin'in kendisini Tenar'ın yerine koyduğunu çok net gördüm. Tehanu ise bambaşka bir karakter. İşkence görmüş bir çocuk, görünüşü korkutucu ancak büyük bir güce sahip. Bambaşka bir güce. Kendisi bir ejderhanın kızı. Ve bunu anladığımız zaman da kitap bitiyor. Yerdeniz Öyküleri, içinde yerdeniz dünyasıyla ilgili bağımsız öyküler bulunduruyor ancak yerdeniz dünyasını gerçekten anlamaya başladığım nokta burasıydı. Ve Öteki Rüzgar. Serinin en sevdiğim kitabı oldu. Tam bir bitiş kitabıydı. Tüm karakterleri gördük. Hepsi tek bir amaç için bir araya geldiler ve bu amaç sayesinde yerdeniz dünyasını gerçek anlamda öğrendik. Tüm karakterler kendi yollarına gittiler. Çok kişisel bir eleştiri yapacak olursam Lebannen ile Tehanu'yu birlikte görmek isterdim, bir kral ve ejderhanın birlikte olmasını. Ama olmadı. Lebannen 'makul' bir evlilik yaptı ve Tehanu özgürlüğe uçtu. Sonunda Ged ve Tenar'ın Tehanu hakkında konuşması da duygulandırdı açıkçası. Çok güzel bitti. 6>4>5>2>1=3 sıralamam sanırım böyle ama yine de hepsi çocuklarım gibi ve hepsini özleyeceğim.