Raf Yorumu: onur çoban (@safih)

safih 10 months ago

Spoiler içeriyor Sürrealist konusunda başarılı bir yapıt olduğu aşikar, verdiği gizem duygusunu sonuna kadar sürdürebilecek dinamiği fevkalade, oyunculuk muazzam, izleyiciye düşünmesi için zaman ayırma mümkünatı yerinde, diyaloglar doyurucu, hiciv isabetli. Ama; Ben bu filmde bunları değil, insanın canına kast edebilecek alışkanlıkların çıkmazını…devamıSürrealist konusunda başarılı bir yapıt olduğu aşikar, verdiği gizem duygusunu sonuna kadar sürdürebilecek dinamiği fevkalade, oyunculuk muazzam, izleyiciye düşünmesi için zaman ayırma mümkünatı yerinde, diyaloglar doyurucu, hiciv isabetli. Ama; Ben bu filmde bunları değil, insanın canına kast edebilecek alışkanlıkların çıkmazını gördüm. İlk hicivde sosyete ve şaşaalı oda hayranlığı ile kişinin bunlardan vazgeçemediğini gördüm. Bir ayının bir koyuna dahi zarar vermediğini; insanın insana zarar verdiğini gördüm. Bu kadar küçük odada (dünyada) insan hala birbirinine kumpas kurabiliyor, ölmesini isteyebiliyor, şehvetine karşı koyamıyor... Sadece herkesin gerçekten çıkmak istediğinde, beraber olduklarında, birbirlerine destek olduklarında çıkabilecekleri bir oda. Metafor olarak görüyorum şahsen. İkinci hiciv ise bu sefer kilisede geçiyor, nedense savaşla bitiyor.İlk hicivde burjuvazi yaşam cinayetle sona erecek iken satranç benzetmesi yapılıyor; bildiğimiz hayatı ezbere yaşamak kolaydır, siz olanı tekrar edersiniz, anlık yaşayamazsınız eleştirisini gördüm, çok etkilendim, siz bu ezber hayatı yaşayınız, yerlerinize, satranç karelerine dönünüz der gibi eleştiri vardı. İkinci hiciv ise barış diye toplandığınız kilisede içinizde savaş var dedi sanki. Tabi sosyalist bir konu olduğu için sanırım üzerinde çok durmadı, şahsen üzerinde durmaması da gerekiyordu. İlk eleştiride olanları kilisede hayalgücümüzle görmemiz önemliydi. Dışarı çıkabilmek için birlikte inanmamız gerekiyor, gerçek inanç...? Bu eleştirici insan kendi içine yapacağı için filmde görmek yetmezdi zaten. Sinemaları kendi bakış açımla görmeyi ve yorumlamayı seviyorum. Burada burjuvazi yaşamı eleştirdiğini görebiliriz. Zamanla kabalaşan insanlar, su konusunda bencillik, kimsenin neredeyse konuşacak bir şeyi olmaması sadece eğlence beraberliği falan, bu liste uzar. Ayrıca son derece başarılı şekilde insanın derisinin altında sakladığını gösterdiği için kült bir film olur kendisi. Bir Bunuel başyapıtı olarak geçer. Bu yönden izlenmesi sinema severler için önemlidir. Dediğim gibi, bunların dışında şeyleri görmeyi ve düşünmeyi seviyorum. Bazen alışkanlıklardan çıkamayışı resmettim, bazen dayanışmayı izlenimledim. Bir de şöyle bir eleştiri yapmalıyım diyolaglar sanki fazla komplike olmuş. Bir odadan ayrılamayışın sadece hissel konuşmaları, çıldırışı var. Rasyonel ifade çok az, insanı ideal olarak doyurabilecek bir felsefesi olmasını isterdim. Sadece smokin giymiş eğlenen insanların hiç hayat tecrübesi olmadığını göstermişte olabilir ama o noktada kalan bir insan hiç mi yerli yerinde konuşma yapamaz. Bilemedim doğrusu. Ama o konuşmaları zihnimde kendim ile yaparak sanatsal olarak doydum diyebilirim :) Ama diyalogları yeterli ama sadece eksik. :) İşte size eksik yeterli bir ifade... :)