Raf Yorumu: EnesG. (@enesgrs)

Oldukça etkileyici efsanelere ev sahipliği yapan Yunan mitolojisi özellikle 2000li yıllardan sonra sinemanın en güçlü besin kaynaklarından biri haline geldi.2017 yapımı The Killing Of A Sacred Deer filmiyle Yorgos Lanthimos ana vatanının bu güçlü damarlarından beslenen bir başka isim...Agamemnon'un kızı…devamıOldukça etkileyici efsanelere ev sahipliği yapan Yunan mitolojisi özellikle 2000li yıllardan sonra sinemanın en güçlü besin kaynaklarından biri haline geldi.2017 yapımı The Killing Of A Sacred Deer filmiyle Yorgos Lanthimos ana vatanının bu güçlü damarlarından beslenen bir başka isim...Agamemnon'un kızı Iphigenia'nın hikayesini beyaz perdeye taşıyan The Killing Of A Sacred Deer,gerici atmosferi çerçevesinde oluşturduğu sağlam bağlamlara dayanan senaryosuyla gerçek aklın izlerini taşıyor.Lanthimos absürt konuşmalar ve duygusuz ifadeler yavaş yavaş gerici atmosferinin temellerini atmaya başlayarak bu etkileyici hikayeye güzel bir girizgah sunuyor.Saçma konuşmalar ve ifadesiz suratlar yolculuğun sürükleyiciliğine kapılmamıza biraz engel olsa da sahneler arasında kurduğu bağlantı noktaları bu açığını kapatarak seyir zevki yüksek bir yolculuk sunuyor.Hastane penceresinden görülen üç tekerlekli sandalye,babanın tercih aşamasındaki eylemlerinin sebepleri ve filmin sonunda patates kızartmasının yeniş sırası gibi ufak detaylar seyir zevkini daha da yükseltiyor.Ayrıca son dakikalarında aile üyelerinin tavırlarındaki değişim kusursuz bir şekilde işlenerek metaforik anlatımını toplumun en temel kavramlarından olan aile eleştirisiyle süslüyor.Bunun yanı sıra Lanthimos'un her filminde yer verdiği görüntü yönetmeni Thimios Bakatakis,özellikle The Shining'i anımsatan Kubrickvari görüntülere imza atıyor.Nitekim görüntüler The Shining'i anımsatsa da müzik konusunda aynı esintileri gördüğümüzü söyleyemeyiz.Kimi zaman yüksek bir şekilde verilen kimi zamansa sahnenin dibine gömülmüş bir şekilde karşımıza çıkmasından dolayı çizgisiz olarak nitelendirdiğim müzikler gericiliği hissettirme konusunda etkili bir performans sergileyemiyor.Yer yer kör göze parmak sokulurcasına verilen detaylar filmin etkileyiciliğini aşağı seviyeye çeken bir başka nokta olarak karşımıza çıkıyor.Yeni Batman filminde The Penguin olarak görmeye hazırlandığımız Colin Farrell'ın neredeyse 0 ifadeyle sergilediği kusursuz performans ve aynı sene Dunkirk'de de oynamış Bary Keoghan'ın rahatsız ediciliği görülmeye değer...Holywood'a oynadığı söylenerek parayı seçtiği konuşulan ve Avrupa sinemasında eleştirilen Lanthimos'un geçiş eserlerinden biri olan bu yapım,bizlere bir kez daha Yunan mitolojisinin ve metaforik anlatımın gücünü kanıtlıyor...