Raf Yorumu: UzmanYardımcısı (@uzmanyardimcisi)

Eğer tüm evrende yaşam sadece Dünya'da varsa, bu çok büyük bir yer israfı olurdu. Tarihin ilk interstellar filmi, değeri bilinmemiş, internetin olmadığı yıllara hapsolmuş kayıp hazine; Kimilerine göre tarihin en büyük bilim adamlarından kimilerine göre şaibeli bir kaçık, ABD'li astrobiyolog…devamıEğer tüm evrende yaşam sadece Dünya'da varsa, bu çok büyük bir yer israfı olurdu. Tarihin ilk interstellar filmi, değeri bilinmemiş, internetin olmadığı yıllara hapsolmuş kayıp hazine; Kimilerine göre tarihin en büyük bilim adamlarından kimilerine göre şaibeli bir kaçık, ABD'li astrobiyolog Carl Sagan'ın kitabından uyarlanan bir başyapıt, film tam üç kez giriş gelişme ve sonuç kısmında üstteki repliği o kadar güzel kullanıyor ki, asıl mesaj izleyiciye harika ulaştırılıyor, film sanki film değil Carl sagan'ın aklındaki toplumun yansıması, Bu sefer eleştirmek istemiyorum, yıllar önce uzaya gönderilen voyager 1'in Carl sagan'ın ricası üzerine dünyaya döndürülüp son kez dünyanın fotoğrafının çekilmesini istemesi üzerine yaptığı konuşma ile bitireceğim, "Şu noktaya tekrar bakın. Orası evimiz. O biziz. Sevdiğiniz ve tanıdığınız, adını duyduğunuz, yaşayan ve ölmüş olan herkes onun üzerinde bulunuyor. Tüm neşemizin ve kederimizin toplamı, binlerce birbirini yalanlayan din, ideoloji ve iktisat öğretisi; insanlık tarihi boyunca yaşayan her avcı ve toplayıcı, her kahraman ve korkak, her medeniyet kurucusu ve yıkıcısı, her kral ve çiftçi, her aşık çift, her anne ve baba, umut dolu çocuk, mucit, kâşif, ahlak hocası, yoz siyasetçi, her süperstar, her 'yüce önder', her aziz ve günahkâr onun üzerinde - bir günışığı huzmesinin üzerinde asılı duran o toz zerresinde. Evrenin sonsuzluğu karşısında dünya çok küçük bir sahne. Bütün o generaller ve imparatorlar tarafından akıtılan kan nehirlerini düşünün, kazandıkları zaferle bir toz tanesinin bir anlık efendisi oldular. O zerrenin bir köşesinde oturanların başka bir köşesinden gelen ve kendilerine benzeyen başkaları tarafından uğradığı bitmez tükenmez eziyetleri düşünün, ne çok yanılgıya düştüler, birbirlerini öldürmek için ne kadar hevesliydiler, birbirlerinden ne kadar çok nefret ediyorlardı. Böbürlenmelerimiz, kendimize atfettiğimiz önem, evrende ayrıcalıklı bir konumumuz olduğu hakkındaki hezeyanımız, hepsi bu soluk ışık noktası tarafından yıkılıyor. Gezegenimiz, onu saran uzayın karanlığı içinde yalnız bir toz zerresi. Bu muazzam boşluk içindeki kaybolmuşluğumuzda, bizi bizden kurtarmak için yardım etmeye gelecek kimse yok. Dünya, üzerinde hayat barındırdığını bildiğimiz tek gezegen. En azından yakın gelecekte, gidebileceğimiz başka yer yok. Ziyaret edebiliriz, ama henüz yerleşemeyiz. Beğenin veya beğenmeyin, şu anda Dünya sığınabileceğimiz tek yer. Gökbilimin mütevazılaştırıcı ve kişilik kazandıran bir deneyim olduğu söylenir. Belki de insanın kibrinin ne kadar aptalca olduğunu bundan daha iyi gösteren bir fotoğraf yoktur. Bence, birbirimize daha iyi davranma sorumluluğumuzu vurguluyor, ve bu mavi noktaya, biricik yuvamıza. 'BU SAHİP OLDUĞUMUZ TEK ŞEY' " Carl için...