Raf Yorumu: felina12 (@felina12)

(uyarı: biraz uzun) Şeffaf İnsan Kat kat kumaşlar sarılı diline Nefes alamıyor sözcüklerin Kulağıma varamadan ölüyorlar Yavaşça soyunsun cümlelerin Acele kurtulsun pembelerden En sinsisi o içlerinden Belki yalandan, belki pamuk şekerden Pespembe olmuş dilin gizliden Bırak soyunsun Başlasın en masum…devamı(uyarı: biraz uzun) Şeffaf İnsan Kat kat kumaşlar sarılı diline Nefes alamıyor sözcüklerin Kulağıma varamadan ölüyorlar Yavaşça soyunsun cümlelerin Acele kurtulsun pembelerden En sinsisi o içlerinden Belki yalandan, belki pamuk şekerden Pespembe olmuş dilin gizliden Bırak soyunsun Başlasın en masum renkten Acele kurtulsun pembelerden. Şimdi daha seçilir oldu kelimelerin Yavaş yavaş soyunuyor renklerin Durma, devam et çıplak kalana değin Utanma benden soyun şeffaflaşana değin. Lazım olsaydı zaten kılıflar, Her renk, her doku kalın kumaşlar Neden tüm yeni doğanlar çıplaklar? Görmek istiyorum derin cümlelerini Bırak zaten ölünce saracak beyazlar Duymak istiyorum şeffaf sesini Şimdi daha anlaşılır söylediklerin Çok çirkindi zaten boyalı dilin Arzuluyorum şimdi, çıplak kalsın fikirlerin Kırılmaz mıydı aklındaki zincirlerin Bırak soyunsun yavaşça Düşlerime değsin düşlerin Kuralsızca, mantıksızca Sevişsin fikirlerimle fikirlerin Şeffafça, doğalca Bedenini yeni baştan çizsin Ama bu sefer çıplakça Tenin tenime nüfuz etsin Bırak sıyrılalım üstten baştan Konuşalım çırılçıplak aşktan savaştan Boyalı yüreklerin bütünü taştan Anlamazlar zaten kirden kumaştan. Vücuduna ardı ardına satırlar kazıyayım Bırak, yalandan gayrı biraz ben boyayayım Çıkmaz sokaklarla donatayım Seni, beni bir de bir fahişe koyayım En azından çıplaklığa zorlamayayım, Gezintiye çıkayım Kollarından başlayayım Yavaş yavaş aşağı kayayım Bırak kaybolayım, çıldırayım Ya da vücuduna karışmayayım Tümünü ruhuna dokuyayım. Bu sefer koyayım tüm insanları Açayım sokaklarda çıkmaz yolları Ama yağdırayım yağmurları Çıplak kalsınlar, aksın boyaları. Şimdi tüm dünya ruhunda Tüm insanlık çırılçıplak sokakta Tek bir damla boya yok vücutlarda Kılıf yok, kıyafet yok insanlarda. Şimdi tüm dünya en doğal halinde Rahatlayan da vardı şikayet eden de Olan oldu artık, her şey çok sade Bir gram kumaş yok bedenlerde Herkes kendi özünde Herkes kendi renginde. Artık rahatça konuşabiliriz şeffafça Çekinmeden lanet edebiliriz tüm giyinik insanlara Küfrederiz düşünmeden alçakça Sararız bazılarını ceza olarak kumaşlara Boğarız pembelere, güneşten sarılara. Belki konu oluruz renksiz masallara Belki boş veririz insanlığı, kaçarız uzaklara Kötü fikir değil, buluşalım en sarhoş dağda İstersen kuytu çıplak bir ormanda Ya da tırmanalım aya, yaşayalım uzayda Yeter ki tenin tenime değsin Sözcüklerin pervasızca vücudumda gezinsin Fikirlerin cüretkarca beynimle sevişsin Zaten kıyafetlerle çirkinsin Bırak biz değil, insanlık kirlensin. Ruhunda tasarlayacağım yaşamanın en güzelini Telaşlanma çıplak bırakacağım dilini, bedenini Yaşamı gizlemek için kullanacağım eski giysilerini. Tanrılaşacağız çıplakça Işığı yaratacağız karanlıktan korkakça Ay'da yaşayacağız sen çıplak oldukça Geri dönmek iğrenç dünya giyinik oldukça. Renksiz olmalı dilin Şeffaf olmalı fikrin Çıplak olmalı bedenin Bana ait olmalı tümüyle Yaşayalım uzayda sevgiyle Saçının her teliyle Ruhunun şeffaf sesiyle Yaratalım Ay'ı, Uzay'ı sevgiyle. Miray Nisa Bostan