Raf Yorumu: felina12 (@felina12)

Albert Camus'nün 1942'de yayımladığı Yabancı, edebiyat tarihinin en sessiz ama en yankılı çığlıklarından biridir. Romanın başkahramanı Meursault, annesinin ölüm haberini aldığı satırlarla başlar kitaba: "Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum." Bu cümle, karakterimizin hayata ve insan ilişkilerine karşı sergilediği…devamıAlbert Camus'nün 1942'de yayımladığı Yabancı, edebiyat tarihinin en sessiz ama en yankılı çığlıklarından biridir. Romanın başkahramanı Meursault, annesinin ölüm haberini aldığı satırlarla başlar kitaba: "Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum." Bu cümle, karakterimizin hayata ve insan ilişkilerine karşı sergilediği kayıtsızlıkla birlikte, absürd felsefesinin de tam kalbinden vurur bizi. Ölüm gibi bir meseleye bile duygusal bir tepki veremeyen bu adam, "yabancı"laşmanın en yalın örneğidir. Ama bu kayıtsızlık, sanıldığı gibi bir kalpsizlikten değil, anlam arayışının yitirilmesinden kaynaklanır. Camus burda, bireyin evren karşısında duyduğu "boşluk" duygusunu işler. Meursault, ne aşkı yücelten ne de ölümü lanetleyen bir figürdür. Ona göre hayat, güneşin yakıcılığı kadar gerçek ama bir o kadar da anlamsızdır. İnsana ne kadar şekilci ve dar bir hayat sürdüklerini diyaloglarıyla ve olay örgüsüyle sık sık hatırlatıyor. Yabancı, dünden bugünü betimleyebilen çağının ötesinde bir kitap. Klasik alman-varoluşçuluk felsefesiyle sık sık karıştırılsa da, Camus'nün Meursault'u varoluşçuların aksine özgürlük ve seçimler üzerinden umut inşa etmez. O, sadece kabul eder, hiçbir şey onun için fark etmez. İşte bu insanı derinden vurur. Çünkü biz, içten içe her şeyin anlamlı olması gerektiğine inanmak isteriz. Meursault ise bu hayalin camını sessizce kırar... Yabancı; bazen duygularına mesafe koymak zorunda kalan, bazen hayata baktığında içini boşlukla dolu bir gökyüzü gibi hisseden herkesin iç sesi. Meursault'un o sessizliği, belki sizin de gecenin bir vakti kurduğunuz cümlelerde var. Ve Camus, o cümleleri en yalın haliyle yazmış gibi. Unutma, her şeye rağmen yaşıyorsan sen de kendi absürd romanının başkahramanısın. Spoilerden tamamen arındırarak aktarmaya çalıştım. Umarım faydalı bir inceleme olmuştur. Keyifli okumalar :) Not: Camus'nün yazımı hakkında birkaç dönüt aldım. Camus, orijinalinde kamü, fransızca aksanda ise kamu diye telaffuz edilir. Nasıl ki Trump'un demek yerine Trump'ın şeklinde kullanıyorsak, aynını burda da uygularız.